4 przyczyny mojego powrotu do analizy sytuacji prawnej w Ukrainie
Pierwsza – prośba czytelnika mojego bloga
Dlatego byłoby fajnie gdyby Pan zechciał jeszcze raz po polsku napisać dlaczego uważa, że orzeczenie Sądu Konstytucyjnego jest nieważne......
Druga – Wypowiedź Tiagniboka dla "Ukraińskiej Prawdy"
Лидер ВО «Свобода» Олег Тягнибок заявил, чтоголосование за постановление о возвращении Конституции 2004 года в парламенте должно быть консенсусным.Об этом сообщает «Українська правда».
Trzecia – wypowiedź Jefremowa, przewodniczącego frakcji Partii Regionów
Позиция большинства. Лидер Партии регионов Александр Ефремов утверждает, что Верховная Рада не имеет полномочий признавать решение Конституционного суда неправильным. "Нельзя сегодня изменить Конституцию, признав, что решение Конституционного суда неправильно, потому что Верховная Рада не имеет полномочий признавать решение КС неправильным, нет у нее таких полномочий.Верховная Рада не имеет права принимать законы, которые кроме организационной работы и кроме работы, связанной с процедурой, менять каким-то образом закон о Конституционном суде", - заявил Ефремов.
Czwarta – wypowiedź Przedstawiciela Prezydenta w Wierchownej Radzie
Представник президента у Верховній Раді Юрій Мірошниченконаголошує, щорішення Конституційного суду 2010 року не може бути скасовано.
Про це він розповів на погоджувальній раді у відповідь на ініціативу опозиції щодо скасування КС свого попереднього рішення, повідомляє"Українська правда".
За словами Мірошниченка, тодішня ухвала КС "стосувалася закону про внесення змін до Конституції, який був ухвалений Верховною Радою з порушенням процедури, відповідно був визнаний таким, що не відповідає Конституції".
"Закон про Конституційний суд передбачає вилучення цих норм законодавчого поля.Таким чином рішення КС не можуть бути скасованіі про це говориться в самому законі про КС іВерховна Рада не може втручатись в діяльність Конституційного суду так само які і будь-якого іншого суду в країні".
Tiagnibok, Jefremow, Miroszniczenko – "prawnicy" ukraińscy.
Na czerwono – manipulacje "prawników" ukraińskich.
Dlaczego pisząc o nich nazywam ich prawnikami, ale biorę ten termin w cudzysłów?
Oni faktycznie mają papiery o ukończeniu studiów prawniczych, ale ich stan wiedzy i etyki zawodowej zmusza mnie do takiego kroku.
Największy błąd Opozycji?
Jutrzejsza próba głosowania postanowienia o Konstytucji 2004 r. w Wierchownej Radzie.
Ad.1
Czytelnik mojego bloga swoje wątpliwości sprecyzował w takich dwóch tezach:
1.
no ale jeśli akt zmieniający konstytucję przegłosowano z naruszeniem Konstytucji z 1996 to jest on nieważny z mocy prawa. Ta nieważność skutkuje powrotem do Konstytucji z 1996 roku. To jest dosyć proste.
2.
Dlatego byłoby fajnie gdyby Pan zechciał jeszcze raz po polsku napisać dlaczego uważa, że orzeczenie Sądu Konstytucyjnego jest nieważne..
Poruszył Pan bardzo ciekawy problem, popełniając przy tym pewną istotną nieścisłość. Wierchowna Rada Ukrainy nigdy nie głosuje takiej formy dokumentu, jak akt. Albo głosuje Ustawę, albo głosuje Uchwałę (dlatego właśnie kancelaria Wierchownej Rady odmówiła rejestrować akt podany przez Batkiwszczynę).
Jak Pan chyba już zauważył umiem myśleć logicznie i z tego mojego myślenia wynika, że faktycznie powinno być tak, że jeżeli coś przegłosowano z naruszeniem prawa, to to coś jest automatycznie nieważne z mocy prawa.
A więc najpóźniej 9 grudnia 2004 r. Sąd Konstytucyjny powinien był ogłosić swoją decyzję o niekonstytucyjności konstytucyjnej reformy.
Ba! Już 8 grudnia 2004 r. Prezes Sądu Konstytucyjnego powinien był uprzedzić Spikera Wierchownej Rady, że mają prawo przegłosować tylko taki projekt ustawy, która przeszła przez Sąd Konstytucyjny.
Ale tak się nie stało i Ukraina całe 10 lat żyła z niekonstytucyjną konstytucją, w tym 6 lat pod Konstytucją 2004 r. (2 z nich były absolutnie konstytucyjne. Między 2008 a 2010).
W tym kraju Sąd Konstytucyjny czeka, aż się ktoś poskarży na niekonstytucyjność zmian do Konstytucji i dopiero udaje wyrocznię. Jak nikt nie porusza tego tematu, to Sąd udaje, że jest cacy!
Mam nadzieję, że już wszyscy zrozumieli, dlaczego prawo (powinno być: bezprawie) nie poprawia się automatycznie
No dobrze, mówi Pan, ale przecież w końcu ktoś tam dostrzegł, że Konstytucja była przegłosowana z naruszeniem norm proceduralnych i to powinno być powodem do powrotu do Konstytucji 1996 r.
I tu zaczyna się najciekawsze.
Gdyby Sąd Konstytucyjny debatując nad wnioskiem 102 deputatów (posłów do ukraińskiego parlamentu) doszedł do wniosku, że zmiany do Konstytucji były niekonstytucyjne, to już 8.02.2008 roku powrócilibyśmy do Konstytucji 1996 r.
Tak się jednak nie stało. Sąd Konstytucyjny swoją OSTATECZNĄ Uchwałą zalegalizował zmiany do Konstytucji z 8.12.2004 r.
I na straży tej Uchwały stał przez kilka miesięcy Zakon o zakazie wykorzystywania prawa na konstytucyjne podanie, a po jego anulowaniu przez Sąd Konstytucyjny, funkcję tą przejął na siebie Zakon "O Sądzie Konstytucyjnym Ukrainy", w którym czarno na białym napisano:
Стаття 68. Підстава для відкриття нового провадження у справі
Конституційний Суд України відкриває нове провадження у справі при виявленні нових обставин по справі, які не були предметом його розгляду, але які існували на час розгляду і прийняття рішення або дачі висновку в справі.
Paragraf 68. Powód dla otwarcia nowego postępowania w sprawie
Sąd Konstytucyjny Ukrainy otwiera nowe postępowanie w sprawie gdy zostaną ujawnione nowe okoliczności, jakie nie były przedmiotem postępowania przed Sądem Konstytucyjnym, ale istniały na czas postępowania przed Sądem i podjęcia Decyzji albo wydania opinii w danej sprawie.
W 2010 r. Do Sądu Konstytucyjnego zwróciło się 252 deputatów z podaniem o uznanie niekonstytucyjności konstytucyjnej reformy.
Czy Sąd miał prawo przyjąć to podanie do postępowania? Tak, ale ono powinno być następnie odchylone na podstawie cytowanego powyżej paragrafu, jako nie wnoszące niczego nowego do sprawy.
Ja nie widziałem podania 102 deputatów do Sądu Konstytucyjnego. Ja nie widziałem podania 252 deputatów do Sądu Konstytucyjnego. To skąd wiem, że podanie z 2010 r. Nie wnosiło niczego nowego do Sprawy?
Wiem to z Decyzji Sądu Konstytucyjnego z 2010 r.
W tej decyzji nie ma upominania o tym, że w 2008 roku Sąd Uchwalił odmowę 102 deputatom i nie ma ani jednej klauzuli o tym, że 252 deputatów znalazło jakieś nowe okoliczności, które pozwoliły Sądowi Konstytucyjnemu otworzyć nowe postępowanie w tej sprawie.
Co należy wykonać w tej sytuacji?
Już kilka dni temu należało zwrócić się do Sądu Konstytucyjnego z podaniem ponownego postępowania, gdyż Sąd naruszył Ustawę "O Sądzie Konstytucyjnym Ukrainy".
Wymagać trzeba było od Sądu uznania tego faktu, że 8.12.2004 r. doszło faktycznie do konstytucyjnego głosowania za Ustawę 4180 z poprawkami i niekonstytucyjnego głosowania poprawek, które nie przeszły opiniowania w Sądzie Konstytucyjnym.
A trybunę parlamentu należało wykorzystać do wyjaśnienia narodowi, jak u niego odebrali prawo kierowania swoim krajem.
Ad.2.
голосование за постановление о возвращении Конституции 2004 года в парламенте должно быть консенсусным.
Tagnibok ma moje analizy. Był taki moment, że zgodził się spotkać ze mną, w celu omówienia strategii działań.
I cisza!
Nie nie cisza. Cisza jest tylko na linii Opozycja – waldemar.m. A jak milczą politycy, to mówi ulica, granaty i karabiny.
Ad.3.
Нельзя сегодня изменить Конституцию, признав, что решение Конституционного суда неправильно,потому что Верховная Рада не имеет полномочий признавать решение КС неправильным, нет у нее таких полномочий.
Jakiś totalny marazm. Z jednej strony Wierchowna Rada jest jedynym organem władnym uchwalić Konstytucję i zmiany do niej, a z drugiej, jakiś niedorobiony prawniczek odmawia jej prawa dbania o to, żeby żaden organ władzy nie naruszał prawa. Temu bufonowi nie przyjdzie do głowy, że nie ma mowy o żadnej zmianie Konstytucji. Jest tylko potwierdzenie tego faktu, że w Ukrainie obowiązuje Konstytucja zmieniona odpowiednio konstytucyjną reformą. I kropka.
Верховная Рада не имеет права принимать законы, которые кроме организационной работы и кроме работы, связанной с процедурой, менять каким-то образом закон о Конституционном суде"
Bezczelne kłamstwo regionała. Wierchowna Rada ma prawo przjmować dowolne ustawy, byleby one były zgodne z konstytucją. Zmiany w ustawie o Sądzie Konstytucyjnym to zasrany obowiązek Wierchownej Rady. O kilku takich niezbędnych zmianach w tej ustawie już pisałem w jednej z notek.
Ale czego wymagać od prawnika – regionała – przestępcy.
Ad.4.
Таким чином рішення КС не можуть бути скасовані
I kto to mówi? Przedstawiciel Prezydenta w Wierchownej Radzie. Kto on, żeby pouczać przedstawicieli narodu (deputatów) jak im żyć? Ale niech mu tam. Jeśli nie mogę być skasowane, to niech przyjmie do wiadomości, że istnieje Uchwała Sądu Konstytucyjnego, która nie może być skasowana.
I niech ją wreszcie przeczyta!!!
Верховна Рада не може втручатись в діяльність Конституційного суду так само які і будь-якого іншого суду в країні
Wierchowna Rada nie może. A Prezydent może?
Według tego ograniczonego myśliciela – tak!
Niczego więcej nie można dodać. Chyba że tylko to, iż Kijów stoi w ogniu, ludzie stoją naprzeciw luf karabinów, jakaś ukraińska prawniczka znowu będzie miałam okazję "bronić" "ekstemistów" i czytać specjalistyczną prawniczą literaturę.
A do mojej analizy zajrzy tylko kilku czytelników mojego bloga.
Może tak chce Bóg?
Komentarze
Pokaż komentarze (7)