Technologie
Jak się tworzy paradygmat?
Przesłanka: „(...) Deum esse primariam motus causam: et tantundem motus in universo semper conservare.”(Tłumaczenie: „(...) Bóg jest pierwotną przyczyną ruchu i zawsze tę samą ilość ruchu (tantundem motus) zachowuje we wszechświecie” - francuski filozof i matematyk Kartezjusz (René Descartes).
Wprowadzenie
Wieloletnia kłótnia naukowa, znana w historii jako spór o „siłę żywą” (łac. vis viva), wybuchła w 1686 roku. Uczeni kłócili po tym, gdy Gottfried Wilhelm Leibniz zaatakował pośmiertne dziedzictwo Kartezjusza oraz jego zwolenników (tzw. kartezjanistów), oskarżając francuskiego filozofa o fundamentalny błąd w obliczeniach. Kłótnia między zwolennikami obu uczonych trwała ponad pół wieku i podzieliła Europę. Wybitni naukowcy (w tym Isaac Newton) opowiadali się po stronie pędu, podczas gdy inni bronili vis viva. Debatę formalnie zamknął francuski uczony Jean d’Alembert w 1743 roku. Wykazał on, że cały spór był w dużej mierze kłótnią o słowa. Obie strony miały rację, ponieważ opisywały dwie różne, niezależne właściwości fizyczne.
Eksperyment myślowy
Dziś nowość. Idziemy myślą do początku. Cel: Czy stan ruch neutronów może wpływać na jego czas życia neutronu poprzez sprzężenie z dodatkowymi stopniami swobody? Poszukiwana funkcja czasu rozpadu neutronu τ(v) zależna od jego stanu ruchu dająca dwa wyniki różniące się o 10 sekund.
- sprawdzenie logicznych konsekwencji hipotezy,
- wskazanie wielkości, które należałoby zmierzyć,
- zaproponowanie możliwego testu eksperymentalnego,
- określenie przewidywań konkurujących modeli.
W przedstawionym eksperymencie myślowym analizowana jest hipotetyczna możliwość wpływu stanu ruchu układu neutronów na ich czas życia poprzez dodatkowe stopnie swobody związane z tachionowymi fluktuacjami energetycznymi pola kwantowego. Idea badania ułożenia przed jej laboratoryjną weryfikacją. Eksperyment myślowy nie jest dowodem. Jest narzędziem do formułowania hipotez i przewidywań, które mogą zostać sprawdzone doświadczalnie.
Z przedszkola na podwórku
Pani powiedziała, że dokoła nas falują tachiony, a w tych falach zanurzone są chmurki, które zmienia kształt i poruszają się - nazywają się neutrony. Pokazała to dłońmi - jedną falując palcami, a drugą kręcąc i zginając palcami, oraz wymachując rękoma.
Idea w modelu: W poprzednich notkach z przestrzeni wymiarów 3+1 (podświetlna), obrotem hiperbolicznym wyłoniła się przestrzeń 1+3 (nadświetlna). W tym ułożeniu nie ma wymiarów i nie ma podziału na świat podświetlny i nadświetlny. Jest idea - stopnie swobody. W idei "neutron i tachion" posiadają w naturze rzeczywistości możliwości. Logodygmat prowadzi do wyboru stabilności i jej efektu w postaci różnicy czasu rozpadu swobodnego neutronu (τ) w wyniku zmian zachodzących w gęstości energetycznej struktury neutronu, zależnych od jej prędkości i oddziaływania z fluktuacjami energetycznymi pola tachionowego. Jakoś tak.
***
Takie same pojemniki z neutronami, taka sama ich ilość, ten sam czas pomiaru, itd. Różnica w tym, że jeden pojemnik jest w spoczynku, a drugi w ruchu. Oczywiście w założeniu, że umowna w eksperymencie myślowym pułapka magnetyczna, będąca w ruchu (v=const.) i zawierająca ilość N neutronów, jest równoważna strumieniowi takiej samej ilości neutronów o prędkości v=const., jakie są badane w detektorze (τ ≈ 888). Neutrony wewnątrz stosowanej w badaniach pułapce magnetycznej nie są spoczynku. W spoczynku jest pułapka.
Poszukiwana funkcja τ(v) → τ1(v1) ≈ 879 s oraz τ2(v2) ≈ 888 s, ogólnie Δτ = τ2 - τ1 ≈ 10 s.
Ułożenie:
obserwacja "natury" w ilustracjach → wyobrażenie neutron~tachion → opis ← napisz w komentarzu
Od słowa i zdań przez ułożenie modelu i funkcję oraz działania matematyczne do miary w eksperymencie.
Kartezjusz wprowadził skojarzenie "ilość ruchu". W tej idei jest "ilość rozpadów" swobodnych neutronów.
Zobacz galerię zdjęć:
Komentarze
Pokaż komentarze (7)