Ułożenia
Wszystkie polityki pochodzą od muzyki.
1 obserwujący
48 notek
25k odsłon
187 odsłon

Dorabianie klucza elektrycznej antygrawitacji z wirtualnej antymaterii.

Wykop Skomentuj9

Matematyczne zasady filozofii ufizycznienia.

Antygrawitacyjny impuls dipolowy materii i antymaterii.

Przesłanka:

1. "Anty-grawitacja ukryła się w anty-materii. Kluczem do grawitacji i anty-grawitacji jest wektor -- ELEKTRYCZNY  MOMENT  DIPOLOWY , oraz jego zwrot w atomie,  i przeciwny zwrot w anty-atomie." - Wójek Ziggy z Ameryki ["Fatalne majsterkowanie neutronami i protonami."]

2. Internet: "Pytanie o niezerowy ładunek neutronu ma fundamentalne znaczenie dla problemu rozszerzania się Wszechświata, a także wyjaśnienia źródła pól magnetycznych Ziemi i Układu Słonecznego" [str. 13, pkt 2.3.].

*
------- Prawo Coulomba -------
Prawo powszechnego ciążenia

image

image


Ułożenie materii z antymaterią, uzupełnienie wartości ładunku elektrycznego do +1 i -1.

Neutron
image

Proton
image

image

Wybrany model wizualizacji ułożenia neutron~antyproton oznaczony znakiem "~". Antyproton wnosi do ułożenia z neutronem matematyczny ładunek elektryczny o wartości -1.
*

Matematyczny dipol elektryczny.
"Oddziaływanie magnetyczne i elektryczne James Clerk Maxwell opisał jako komplementarne aspekty oddziaływania elektromagnetycznego. [Wikipedia: Oddziaływania podstawowe]". Fizyka nie obserwuje oddziaływania elektrycznego pomiędzy antyprotonami z neutronami według powyższego ułożenia matematycznego. Ułożenie matematyczne jest możliwe.

Dipol elektryczny to układ dwóch różnoimiennych ładunków elektrycznych q, równych co do wartości, lecz o przeciwnych znakach, umieszczonych w pewnej odległości r od siebie, przy czym odległość r jest dużo mniejsza niż odległość do punktu, w których wyznacza się pole.

Ułożenie neutronu z antyprotonem jest wybranym działaniem matematycznym (D) na ułamkach dla wartości ładunku elektrycznego, polegającym na uzupełnieniu do +1 i -1 względem ładunku elektrycznego kwarków:

D [+1 -1 -1] = neutron [ +2/3 -1/3 -1/3 ] + antyproton [ +1/3 -2/3 -2/3 ]

Matematyczny dipol elektryczny (De) można ułożyć z powyższych ułamków tak je grupując, aby otrzymać podział na +q i -q, (zamieniając -1/3 neuronu z -2/3 z antyprotonu lub zamieniając -1/3 neuronu z +1/3 z antyprotonu):
1. D [ +q, - q ] =  [ +2/3 -2/3 -1/3 ] + [ +1/3 -1/3 -2/3 ] = [ -1/3 -2/3 ], nie spełnia różnoimienności
2. D [ +q, -q ] = [ +2/3 -1/3 +1/3 ] + [ -1/3 -2/3 -2/3 ] = [ +2/3 -5/3 ] = [ +q = 2/3, -q = 5/3 ], nie spełnia równowartości

+q ---- r ---- -q

Ad. pkt 2.: (+2/3)  ---- r ---- (-5/3)
Matematyczny dipol elektryczny zawarty jest w objętości przestrzennej neutronu zatem w odległość r między ładunkami +q i -q nie jest w tym ułożeniu większa od średnicy neutronu patrząc z perspektywy zewnętrznej. Neutrony i protony mają podobne średnice, rzędu d = 2,5 × 10−15 m.

(1). Miara: Niech w pierwszym przybliżeniu r = 2,5 × 10−15 m. Długość wektora łączącego oba ładunki, to długość ramienia dipola (ozn. p), natomiast iloczyn ramienia dipola przez wartość ładunku dodatniego to elektryczny moment dipolowy:

p = r * q

p = 2,5 * 10−15 m  * 2/3 * e

Ponieważ antyproton jest "matematycznie wirtualny" i z wiązany z protonem, to przyjęte jest, że r(max) = d. Aby wartości ładunków +q i -q były równe, to wprowadzany poniżej jest współczynnik momentu dipolowego "x" względem ładunku -5/3:

|2/3| = x * |5/3|, x = 0,4

(2). Miara: Niech długość ramienia r będzie mniejsza niż średnica d neutronu. Wówczas r = x' * d, gdzie x' jest współczynnikiem ramienia dipola względem średnicy d neutronu:

p = x'  * 2,5 * 10−15m  * 2/3 * e

Jeżeli przyjąć, że długość ramienia dipola r byłaby rzędu stałej Plancka 1,6*10-35 m, wówczas x' =  0,64 * 10-20, r(min) = długość Plancka.

p =  0,64 * 10-20  * 2,5 * 10−15 m  * 2/3 * e

p =  2,5 * 10−15 m  * 0,64 * 10-20 * 2/3 *  e

p =  2,5 * 10−15 m  * 0,64 * 2/3 * 10-20 * e

p =  2,5 * 10−15 m  * 0,43 * 10-20 e

+q = 0,43 * 10-20 e

|2/3| = x * |5/3|, x = 0,4

|2/3| = 0,4 * |5/3|

Przypadkowo, aby ładunki dipola były równe co do wartości bezwzględnej, wprowadzony był współczynnik x = 0,4, oraz aby ramię dipola było równe długości Plancka, otrzymano współczynnik pośredni x' = 0,43. Zatem wyprowadzone miary mogą mieć charakter "alchemiczny".

|+q| = 0,4 * |-q|

 -q =~ 10-20 e

W tym ułożeniu wartość ładunku elektrycznego dla dipola elektrycznego związanego z efektem matematycznego ułożenia "~" kwarków neutronu z "wirtualnymi kwarkami" antyprotonu jest rzędu 10-20e, natomiast długość ramienia dipola elektrycznego jest rzędu stałej Plancka.

Zatem wartość ładunku elektrycznego ujemnego dla wirtualnie elektrycznej, neutronowej, antygrawitacji jest rzędu 10-20 e. Wartość ładunku elektrycznego, którego pochodzenie jest od "wirtualnego antyprotonu", wartość ujemnego ładunku elektrycznego neutronu, którym neutrony ze sobą oddziałują, odpychają się.

(antyproton ~10-20e neutron) - odpychanie się neutronów - (neutron ~10-20e antyproton)

Matematyczne ułożenie neutronu z antyprotonem poprzez dopełnienie do +1 i -1 względem ładunku elektrycznego kwarków, "wprowadza do objętości (własność przestrzeni)" neutronu matematyczny ładunek elektryczny antyprotonu o wartości -1. Ten matematyczny, dodatkowy impuls elektrycznego ładunku ujemnego, ufizyczniony jest do wartości rzędu 10-20 e dla powyższego dipola.

Neutron w próżni z wirtualnym antyprotonem tworzy dipol. Poglądowa wizualizacja neutronu stowarzyszonego z antyprotonem:

image

Oddziaływania jądrowe oraz elektromagnetyczne generują ułożenie geometryczne ładunku elektrycznego +q wobec dodatkowego ładunku -q o wartości rzędu 10-20 e.

D [+1 -1 -1] = neutron [ u d d ] + antyproton [ ƌ ū ū ]
D [+1 -1 -1] = neutron [ +2/3 -1/3 -1/3  ] + antyproton [ +1/3 -2/3 -2/3 ]
D [ +q, - q ] = [ +2/3 -1/3 +1/3 ] + [ -1/3 -2/3 -2/3 ] = [ +2/3 -5/3 ] = [ +q = 2/3, -q = 5/3 ], oscylacje +/- 1/3.
2/3 - 5/3 = -1 (pochodzi od antyprotonu, jak w tabeli na początku notki)

/rzeczywisty/ neutron (udd) ~ dipol o długości Plancka ~ (ƌūū)  antyproton /wirtualny/

Na długości Plancka oraz przy spełnieniu zasady nieoznaczoności Heisenberga powstaje w ułożeniu neutron~antyproton ("dipol kwarkowy") generujący impuls elektrycznego ładunku ujemnego o wartości rzędu 10-20e.  Zachodzi zjawisko wirtualnie elektrycznej antygrawitacji neutronowej. Przy czym w ułożeniu "~" wirtualny jest antyproton.

*
Wikipedia: Grawitacja - Graficzna analogia zakrzywienia 4-wymiarowej czasoprzestrzeni wywołanej przez obiekt masowy. Materia zmienia geometrię czasoprzestrzeni, zakrzywienie jest interpretowane jako grawitacja. Białe linie przedstawiają układ współrzędnych nałożony na zakrzywioną czasoprzestrzeń.

image

Spełnienie się wzajemnych zmian pola elektrycznego i magnetycznego, wyznaczających długość fali elektromagnetycznej, która nie ma masy, przemieszcza się po powierzchni zakrzywionej czasoprzestrzeni (tor linia koloru żółtego).

Ułożenie "neutron~antyproton"  uzyskuje impuls elektryczny związany z ładunkiem elektrycznym ujemnym "wirtualnego antyprotonu" na poziomie długości Plancka. Jeżeli efekt impulsu przemieszczałby się z szybkością światła, ale nie trajektorią wymuszoną przez zakrzywienie czasoprzestrzeni, to wówczas impuls przemieszczałby się torem o krótszej długości pokonanej drogi od puntu A do B. Jeżeli impuls posiadałby powyższe właściwości i czynił "elektryczną antygrawitację" w przestrzeni kosmicznej, to wówczas wzrost odległości (odpychanie przez impulsy) między punktami A i B, wyprzedzałby przemieszczanie się światła, ruch fotonów, na drodze po zakrzywionym torze:

image

Efekt antygrawitacyjnego impulsu o wartości 10-20 e dla każdego neutronu być może byłby możliwy do poznania we właściwościach gwiazd neutronowych?

*
Skrót: W przestrzeni określanej jako neutron, regułą dopełniania do +1 i -1 ułamkowych wartości ładunków elektrycznych kwarków, ulokowany został wirtualny antyproton i ułożony impuls dipolowy o ramieniu długości stałej Plancka i ładunku elektrycznym rzędu 10-20 e. Oscylacje dipolowe:


neutron image antyproton


Wykop Skomentuj9
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Technologie