Kulisy planu ekipy Putina

Od czasu objęcia władzy w Rosji przez Władimira Putina rozpoczęło się wypieranie z rynku wszelkich niezwiązanych z tym układem władzy i niezależnych firm uczestniczących w handlu ropą. Znany przykład Jukosu jest tylko wierzchołkiem góry lodowej. Problemy niezależnych firm przenosiły się z Rosji również poza jej granice dotykając w zasadzie wszystkich niezależnych, międzynarodowych, firm: Shell, Trafigury, Vitolu, Glencoru, Mercurii (dawne J&S), BP i innych. Sprawa Chodorowskiego była jedynie głośnym, pokazowym, przykładem. W Polsce dokładnie w ramach tego samego „dieła” rozpoczęły się zmasowane ataki na J&S. Do Polski przyjeżdżali przedstawiciele rosyjskiego biznesu naftowego i publicznie żądali usunięcia firmy należącej do obywateli polskich – J&S. Działania podjęte przez Rosjan są zrozumiałe – na miejsce firmy należącej do Polaków - chcieli wprowadzić firmy związane z ekipą Putina. Do dziś dziwi nas, że polskie służby i niektórzy polscy dziennikarze zaczęli wykorzystywać informacje wrzucane przez Rosjan. O właścicielach firmy J&S rozpowszechniano najróżniejsze plotki  i pomówienia ot choćby to, że handlować mieli bronią a kończąc na przestępstwach podatkowych. Oczywiście informacje nigdy nie miały żadnego potwierdzenia w faktach a rozprowadzane były w mediach przez anonimowe dziennikarskie „źródła”.  Najlepszym przykładem są przeprosiny „Wprost” w zasadzie za wszystko co opublikowała na temat J&S.

Od początku uważaliśmy, że przy takiej nagonce trzeba przyglądać się kto jest beneficjentem prowadzonych działań. W miejsce J&S zawarto umowy z Petrovalem i Petrotradem. Do dziś nie wiadomo do kogo naprawdę należą te firmy. Dla nas od początku było jasne kto korzysta na wypieraniu z rynku J&S.

Warto przeczytać artykuł jaki pojawił się w „The Wall Street Journal Europe”. Przez blisko dwa tygodnie czekaliśmy na to czy polski dodatek do „Dziennika” wydrukuje choćby fragmenty tego co ukazało się w wersji europejskiej. Ponieważ się nie doczekaliśmy to proponujemy aby przeczytać samodzielnie kto zajął miejsce firmy Mercuria (dawniej J&S). WSJ uchyla rąbka tajemnicy z planu ekipy Putina.

(tłumaczenie nasze własne)

Nieuchwytny towarzysz Putina carem rosyjskiego handlu ropą
Wall Street Journal Europe, 2008-06-13
Autorzy: ANDREW HIGGINS, GUY CHAZAN i ALAN CULLISON

„GENEWA. Gienadij Timczenko, największy na świecie niezależny dostawca rosyjskiej ropy, mówi, że jest zbyt zajęty, aby spotkać się ze starym znajomym Władimirem Putinem, najpotężniejszą postacią w Rosji. (…)
Gunvor Group, spółka Timczenki mało znana w czasach dojścia Putina do władzy w 2000 r., obecnie jest jednym z największych graczy na rynku sprzedaży i transportu rosyjskiej ropy. Według danych Nefte Compass, magazynu śledzącego handel ropą, w lutym tego roku spółka Gunvor Group wysłała 16 razy więcej ropy z rosyjskich portów niż w lutym 2002 r. Oczekiwane wskaźniki sprzedaży Gunvor Group w tym roku wynoszą ok. 70 mld USD, co stawia grupę na czwartym miejscu wśród największych niezależnych dostawców ropy, za Glencore International AG, Vitol SA i Trafigura Beheer BV.(…)
Timczenko odnosił sukcesy w biznesie jeszcze zanim Putin doszedł do władzy. Lecz jego interesy biznesowe współgrały z priorytetami politycznymi Putina, który wykorzystywał rosyjskie bogactwo ropy i gazu do odzyskania pozycji Rosji na arenie międzynarodowej.
 
Po tym, jak Kreml odzyskał kontrolę nad kilkoma rosyjskimi spółkami paliwowymi, spółka Timczenki przejęła niektóre z lukratywnych kontraktów na dostawę ropy. Timczenko uczestniczy również w kilku projektach wspieranych przez Moskwę: inwestuje w terminal przeładunku ropy w pobliżu St. Petersburga, główny punkt projektu Putina polegającego na objęciu przez Rosję kontroli nad eksportem własnej ropy. (…)

Timczenko powiedział, że wraz z Tornqvistem są w posiadaniu 80% udziałów w Gunvor Group. Reszta należy do partnera biznesowego w St. Petersburgu, którego nazwiska nie ujawnił.(…)

Zmiana branży przez Timczenkę zbiegła się z dużą zmianą w rosyjskim sektorze naftowym. W 2003 r. Putin rozpoczął przywracanie kontroli państwowej nad sektorem energetycznym. Po głośnym uwięzieniu szefa prywatnej spółki naftowej Jukos, państwowy Rosneft przejął kontrolę nad syberyjskimi polami należącymi do Jukosu. Gazprom, państwowa spółka gazowa, wykupiła innego dużego prywatnego producenta gazu Sibneft. Rosneft i Gazprom nie korzystały z wewnętrznych usług Jukosu ani Sibneftu, sprzedając większość swojej produkcji eksportowej przez Gunvor.
 Grupa Timczenki przejęła wszystko praktycznie „z dnia na dzień”, mówi były dyrektor obecnie nieistniejącej już spółki handlowej Jukos. (…)
 
Kiedy w zeszłym roku Rosja i Estonia toczyły spór o usunięcie radzieckiego pomnika ku czci poległych w czasie wojny, Moskwa nagle ogłosiła, że naprawy torów zablokują linię kolejową do Estonii. Dostawy do estońskiego terminala ropy, którego właścicielem jest Mercuria, konkurent Gunvoru, stopniały, podobnie jak dostawy do terminala częściowo w posiadaniu Trafigura, według oficjalnych danych estońskich. Natomiast dostawy do terminala ściśle współpracującego z Gunvorem – wraz z Gunvorem współfinansującego turnieje tenisowe – przebiegały z wcześniejszą częstotliwością.
(…)
Plany Timczenki na przyszłość współgrają z planami rosyjskiego premiera. Putin na pierwszym miejscu stawia porty, rurociągi i wszelką inną infrastrukturę pod rosyjską kontrolą. W zeszłym miesiącu odwiedził plac budowy ogromnego portu w okolicach St. Petersburga, gdzie głośno mówił o istocie eksportu rosyjskiej ropy z rosyjskich portów. Głównym elementem projektu jest terminal do przeładunku ropy, częściowo finansowany przez Timczenkę.
(…)”
Nasz komentarz to etapy realizacji celów przez ekipę Putina w Polsce:  

Najdziwniejsze jest to, że polskie służby, media i politycy nie podjęli najmniejszej kontrakcji. Wręcz przeciwnie.