Polska reprezentacja doznała czwartej porażki w tych eliminacjach. Zjeżdżania po równi pochyłej mieliśmy wczoraj ciąg dalszy. No, bo od meczu rok temu z Czechami, nie licząc spotkań z potentatem San Marino, zdobyliśmy raptem 1 (slownie: jeden) punkt!
Oczywiście nie mam zamiaru znęcać się tutaj nad naszymi, słabymi skądinąd, kopaczami nożnymi. Daleko mi też do rozliczania z porażki obecnego trenera, który (patrząc na wczorajsze spotkanie) nic specjalnego do drużyny nie wniósł. Niespecjalnego zresztą chyba też nie. Nie chcę również wracać do poprzedniego coacha, który swoją niekompetencją (tak to widzę) rozłożył nam piłkę na kilka następnych lat i ma tu winy porównywalne ze swoim, wielkim niby, adwersarzem. PZPN, znaczy się.
Nie o tym chciałem. Chciałem o tym, że ja się cieszę. Z tego mianowicie, że już żaden dziennikarz czy pseudodziennikarz nie będzie wypisywał bzdur, z których będzie wynikało, że Polska ma jakieś szanse na jakikolwiek awans. Nie będzie tych pseudoanaliz zakładających ciągle porażki naszych rywali i wszystkich innych przy jednoczesnych naszych wiktoriach. Chciałem przy okazji przypomnieć, że ostatnia nasza wygrana miała miejsce rok temu z wspomnianymi Czechami właśnie. Co zupełnie zdawało się nie mieć wpływu na złote myśli polskich prasowych sportowych analityków. Po kolejnych zebranych przez Polaków batach, niepomni na nic żurnaliści, niczym propagandyści z czasów późnego Gierka, na nowo wyliczali i podawali do publicznej wiadomości co to za rzeczy muszą mieć miejsce, żeby nasze chłopaki do Czarnej Afryki na wycieczkę pojechały. Nie zastanawiali się ci panowie, że gramy jak gramy i z taką grą możemy ewentualnie zagrać w finałach Pucharu Wójta Gminy Wąchock, a nie walczyć o Puchar Świata. W zaparte szli i liczyli te swoje prawdopodobieństwa. Tłukli te pianę niemiłosiernie. I dupę ludziom, nie wiem po co, zawracali.
A wystarczyło (nie, żebym się chwalił) poczytać co ludzie mieli do powiedzenia już po meczu z Irlandią. Albo ze Słowacją na jesień zeszłego roku. I nie trzeba by było tych genialnych kombinacji się doszukiwać tylko zająć w tym czasie czymś pożytecznym. Odprowadzeniem dziecka do przedszkola albo zakładaniem na zimę ogórków.
Chociaż może jestem trochę niesprawiedliwy. Nam było łatwiej tych boskich rozważań uniknąć. My, w końcu, nie jesteśmy fachowcy.
32
BLOG


Komentarze
Pokaż komentarze (7)