22 stycznia
Jak rozmawiać z dziećmi o... dziadkach, pradziadkach, czyli o historii rodziny
Jaki śmieszny wózek jest na tym zdjęciu.
To babcia była małą dziewczynką?
To prababcia jest mamą babci, babcia twoją mamą,
a jak ja będę miała dzieci, to ty będziesz babcią Elą!
Tak, mamusiu?
Chciałbym zobaczyć ten medal, który twój dziadek dostał za wojnę w 1920 r. Gdzie on jest?
Czy ta ciocia to twoja chrzestna? A kto jest twoją chrzestną, tato?
Mamo, napiszesz wiersz o drzewie rodzinnym?
DRZEWO RODZINNE
Są czasami sytuacje,
gdy szykuje nam kolację
siostra szwagra mego męża,
rzecz jest w tym, że jest zamężna
z szwagrem brata rodzonego
i nic w tym nie jest dziwnego,
bo to jestem ja, ta sama,
jako siostra, żona, mama.
Są więc czasem sytuacje,
gdy rodzinne kombinacje
i zabawy językowe
ze znanego czynią nowe,
bo w rodzinie tak się składa
różnych osób jest plejada.
Kim jest zięć twojego dziadka?
Oto tutaj jest zagadka:
Kto to zięć? Którego dziadka?
Zięć to mąż jest córki dziadka,
dziadka, czyli taty mamy
[tego pana dobrze znamy],
więc zagadkę powtarzamy:
Kim jest zięć twojego dziadka?
"Teraz prosta jest zagadka,
bo to jest mój tata własny!
Uf! Mój pokój byłby ciasny,
gdyby tata mój, mamy mąż,
zięć mych dziadków, wujek - wciąż
siedziałby w pokoju moim
zamiast w gabinecie swoim,
lecz to jedna jest osoba.
Teraz mi się to podoba"
rzekł mój synek, brat i wnuczek.
'Mamo proszę więcej sztuczek
i zagadek jak ta z zięciem!"
Główkowanie jest zajęciem
mądrym, więc pomyślmy chwilkę...
Kto ci dał tę fajną piłkę?
"Wujek z ciocią", a ich dzieci?
"to kuzyni". Już czas leci,
a jest jeszcze piękne słowo,
które mówi teść: "Synowo!",
więc teściowie to rodzice
męża żony - jak wolicie.
"Mamo mnie się wszystko miesza,
tato zdjęcia teraz wiesza
i mi mówi: to bratowa,
a to ciocia jest z Krakowa,
a ci chłopcy bratankowie,
a to przecież jej synowie".
Synku, tata dobrze prawi
i jeśli ciebie to zabawi,
po kolei od korzeni
i najstarszych pokoleń
drzewo wielkie przedstawimy,
wszystkie fakty uściślimy
z seniorami naszych rodzin.
Będą daty więc urodzin,
śluby, ale i odejścia,
czyli do wieczności przejścia.
Wszyscy, co są w tej rodzinie,
pamięć o nich nie zaginie.
Gdy stworzymy drzewo nasze,
które kiedyś dzieci wasze
będą mogły uzupełnić
oraz rolę swą wypełnić
w dziele rodziny tworzenia
dla przyszłego pokolenia!
Autorka: Elżbieta Łozińska
Komentarze
Pokaż komentarze