Blog
Matuzalem-in-spe
Jan Herman
Jan Herman filozofia życia codziennego
75 obserwujących 2217 notek 1157528 odsłon
Jan Herman, 9 stycznia 2018 r.

A wszyscyśmy w jednakim położeniu

152 1 1 A A A

Zacznę od tyrady, która w stylu może przypominać  rozmowę na przymurku w konwencji „taka gmina”, ale zawiera to co chcę przekazać.

Najbardziej rolowaną społecznością w Polsce – po roku 1989 – są ludzie pomieszkujący przestrzenie parafialne. Zlikwidowawszy PGR-y i pozostawiwszy całe „klucze wsi” na pastwę złodziejstwa – zrobiono Polsce wielką krzywdę.

Podobnie rolowano załogi kilku tysięcy fabryk. Najpierw rozproszono zjednoczenia, potem na siłę „prywatyzowano” co się dało, na koniec upychano całe towarzystwo w pakiety i wysyłano na szczaw z mirabelkami, co skutkowało bezrobociem, rugowaniem ludzi z przyzakładowych mieszkań itp.

Trzecią z takich rolowanych społeczności okazał się nano-biznes, czyli najdrobniejsi przedsiębiorcy z miast i powiatów, których wpychano w ramy „euro-biznesu”, a kto się nie mieścił (większość) – ten lądował u indykatorów i komorników. W ich miejsce rodzili się Rwacze.

Tyrada odbębniona. Teraz już w iście moim stylu.

Spod transformacyjnego topora umykano w różne strony: na zagraniczne saksy, czasem ku szarej strefie albo wprost w objęcia „lewych biznesów mafijnych”. Kto tak nie umiał – stawał się „l’uomo senza contenuto”, czyli trollem nieudacznikiem, zakałą polskich chodników.

Komu zostało energii i ducha – zakładał stowarzyszenia oburzonych, pokrzywdzonych przez rozmaite „państwa w państwie”. Ale potrzeba było grubo ponad 20 lat, czyli całego pokolenia urodzonego w nowym, jakże świetnym „nowym” – aby władze w Polsce przejęła formacja choć trochę pojmująca, co się stało i co się dzieje.

Na to wszystko uruchomił się jednak Komitet Obrony Tego Co Jest: pod szczytnym zawołaniem „Ratuj Demokrację” powstał ruch zachowania (potem przywrócenia) status-quo sprzed wyborów 2015. Bo może nie poprowadzono Transformacji najlepiej, ale my tu jakoś już się umościliśmy i wara oburzonym, a tym bardziej nowej władzy, od naszego ciepełka, od tej naszej bieda-wypłaty i zakładowych dodatków za pokorę i nie pytanie o nic, za umiejętność odcięcia się od milionów pechowców z sąsiedztwa.

Polska stoi dziś w poskręcanej pozie: ci co dali się pokornie glajchszaltować są napuszczani na tych którzy się nie dali, albo nie dali rady, popadli w „systemowo-ustrojową” niełaskę. I odwrotnie, trafieni przez los gryzą nogawki tych pierwszych. A sprawcy zamieszania – stoją przy mikrofonach, niech ich który przegoni...

 

*             *             *

KOD-ownicy przeciw Oburzonym i na odwrót – to nie jest uczciwe. Bo zbyt łatwo jedni drugim mogą coś zarzucić, i będą w tych zarzutach autentyczni, a nawet wiarygodni. Ale – na dobrą sprawę – czym się różni poddany opresji niewielki przedsiębiorca czy wykopnięty poza nawias podskakiewicz od poddanego dyscyplinie urzędniczej lub korporacyjnej specjalisty w swojej dziedzinie?

W moim przekonaniu – wyłącznie rolą wyznaczoną przez sztuczną „ladę”: oburzeni się pultają w roli petentów-oskarżycieli, kodownicy zaś ich obsobaczają za niezdolność do „adaptacji”. Lepszy jest pies wygnany z gospodarstwa czy pies łańcuchowy…? Wiem, nieładne to są określenia. Jakoś jednak próbuję Wami wstrząsnąć.

Opublikowano: 09.01.2018 07:52.
Autor: Jan Herman
Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

...jaki jestem - nie powiem, ale poczytaj blog... Więcej o mnie znajdziesz w książce Wł. Pawluczuka "Judasz" (autor mnie nie zna, ale trafił w sedno). O czym jest ta książka? O zmaganiu się człowieka z własnym losem, wiecznością, z Panem Bogiem. O miłości, zdradzie, rozpaczy i ukojeniu. Saszka, prosty chłopak z białoruskiej wioski, po rewolucyjnej zawierusze, podczas której doświadczył wszystkiego, wraca w rodzinne strony i próbuje żyć tak jak inni. Ale kiedy spotyka samozwańczego proroka Ilię, staje się jego najwierniejszym uczniem i apostołem... Opowieść o ludzkich głodach - seksualnym i religijnym - o związkach erotyki i polityki, o tłumionej naszej prawdziwej naturze, o nieortodoksyjnej, gnostyckiej i prawosławnej religijności, tajemnicy i manipulacji wreszcie.................................................... UWAGA: ktokolwiek oczekuje, że będę pisał koniecznie o sprawach, które są "na tapecie" i konkurował na tym polu ze znawcami wszystkiego - ten zabłądził. Piszę bowiem dużo, ale o tym najczęściej, co pod skorupą się dzieje, a widać będzie za czas jakiś.

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @Władysław Honiewicz Ktoś wreszcie zauważył, he-he JH
  • @Halina Labuz Ja w tym stylu pisze na Salonie juz długo, nie czuje sie papuga zawsze drugą, nie...
  • @niekompetencja celne... JH

Tematy w dziale Społeczeństwo