Kwaśniewski uważa, że Polska naraża się na pośmiewisko w oczach świata, gdyż jej przywódcy to "anachroniczni konserwatyści". Świat bowiem jest postępowo liberalny. A zatem pośmiewisko jest nieuniknione. Aby temu zapobiec należy zmienić władzę w Polsce. Trzast - prast i będziemy na powrót szanowanym w świecie mocarstwem.

Nasz były prezydent - mówiąc delikatnie - nie jest szczególnie przenikliwy. I nie chodzi nawet o to, że skończył zaledwie liceum, tylko o to, że nie potrafi dyskutować na poziomie ideowym. Brak mu też odwagi do wzięcia udziału w sporze ideologicznym. Dlatego IV RP, która wprowadziła rzeczywistą wymiane myśli w sferze publicznej, istotnie zawężyła pole manewru takim ludziom. Dziś nie da się być aideowym, jak w 1995 r. Dziś trzeba odpowiadać na twarde zarzuty, mierzyć się z mocnymi argumentami i stawiać czoła postaciom, które prezentują sobą spójną, bardzo konkretną wizję polityczną. Kwaśniewski przyzwyczajony najpierw do żenującego i bezpiecznego popierdywania na łamach reżimowych gazetek, które nie mogło spotkać się z polemiką, potem - jako sprawny załatwiacz - ustawiony został w roli rozgrywającego partyjne gry, by wreszcie w atmosferze przyzwolenia na ostentacyjną ignorancję w kwestiach ideologicznych wślizgnąć się i okopać na fotelu prezydenckim.

Czas takich ludzi się skończył. Albo "prezio" zacznie rzetelnie pracować nad definiowaniem własnej ideowości oraz jej retoryczną obroną, albo pójdzie w niebyt. Stawia go przed taką alternatywą IV RP. Bełkotliwe tudzież autorytarne dysputy i manifesty tych co się "pieknie różnią", z których oczywiśnie z założenia duskutantów, nic nie moze wynikać, zastąpił rzeczywisty spór polityczny i ideologiczny. A w nim wygrywa ten kto ma mocniejsze argumenty.