Zabrali dzieci, podkopali państwo

Wczoraj gdy wróciłem po pracy do domu, żona z wypiekami na twarzy powiedziała do mnie: - Słyszałeś, jednej rodzinie z Krakowa zabrali dzieci. Zabrali choć to sami rodzice zgłosili się do poradni o pomoc. Kto teraz pójdzie do jakiejkolwiek poradni kiedy będzie miał kłopoty!

 Moja żona to mądra kobieta i od razu trafiłiła w sedno. Wszyscy pochylają się, co nie zaskakuje, nad tragedią zabranych dzieci ale przecież skutki działania sądu będą dużo szersze. Jest przecież oczywiste, że teraz gdy ktoś stwierdzi u siebie np jakieś niedomagania psychiczne to dobrze się zastanowi zanim pójdzie szukać pomocy u specjalisty. Nić zaufania jaką darzymy instytucje publiczne została nadszarpnięta. I nie o samą pomoc społeczną czy służbę zdrowia tu chodzi. Rzecz dotyczy zaufania obywatela do państwa. Skoro zgłaszając się do ośrodka pomocy rodzinie można stracić dziecko to może idąc na policję ryzykujemy, że nasz adres poznają bandyci, a posyłając dzieci do szkoły oddajemy je w ręce podofili?

 Tymczasem zaufanie obywateli do państwa to rzecz kluczowa. Bez zaufania swych obywateli państwo nie może działać, a w dłuższej perspektywie po prostu znika. Tak właśnie upadła I Rzeczpospolita. Obywatele by dochodzić swych racji zamiast iść do sądu woleli sięgać po szable albo szukac poparcia na obcych dworach. Tak wówczas jak i dziś mamy minimalny poziom zaufania do państwa. Socjologowie obecnie dokładnie badają to zjawisko zwane przez nich kapitałem społecznym lub poziomem zaufania społecznego. Niestety, od lat, niezmiennie,  najmniejsze w Europie zaufanie do państwa i do siebie nawzajem mają właśnie Polacy. Sytuacja jest więc niebezpieczna.

 Skoro mamy tak małe zaufanie do państwa to kilka zdarzeń takich jak historia Bajkowskich może spowodować, że przekroczymu cienką linię za którą jest już tylko anarchia i całkowita niemoc państwa. Obyśmy nie doczekali tych dni.