Czy PiS dotrwa do exposé?

Martwię się, jak te wszystkie rozedrgane, przejęte misją, owładnięte miłością, dobrocią, ziejące nienawiścią i przekazujące w uwielbieniu zachwyty po każdym stęknięciu na własną cześć wydalonym przez Jarosława, dotrwają do piątku godzina dziewiąta rano.

Znowu ta trauma, jak dzisiaj z wyjątkowym spokojem próbował cyzelować wykute na blachę każde słowo ten zgoniony z wycieraczki, że ten tfu, tfu, premier przygotowywał to swoje przez wiele miesięcy, spodziewa się znaczy, że na ich pisiaków wyobrażenie musi tajfun będzie, czego one tak się boją, ja się grzecznie zapytuję?

No to puszczam wodze:

godzina zero wyznaczona, cisza jak makiem zasiał, nawet muchi rozdziawiły kopary, oczywiście te muchi, które wcześniej nie zdążyły w kopary dziobaków powlatywać, cisza taka, że słychać jak koszula dynda z rozporka, …….. i nagle, nagle jak nie skręci, jak nie nadmie, jak nie pogoni, wszystkie miejsca w kabinach pozajmowane, i jak nie pierdyknie!

Jak to ładnie funkcyjna Ufka prawić ma w zwyczaju, a „platfusy” znaczy się te okrutne wrogi, siedzą sobie rozparte bezczelnie na miejscach co nie dla nich Jarosław obiecywał i złowieszczo nic sobie nie robią z grzmotów w kabinach.

No dobra, zbieram wodze, niech mi wybaczą te wszystkie nie mogące dotrwać do piątku, życie jest piękne, a potem pojedziecie utartym szlakiem „wina Tuska”, no co z tego, że rewolucja się nie udała, no wiem, wiem, trauma Jarosława obalić choć w drugiej kadencji znienawidzonego Tuska, a do kolejnych zwycięsko przegranych wyborów jeszcze tylko trzy latka, jakoś zleci.

Może jednak warto jaki węgiel, czy melisę podziobać? Byle nie za dużo dopalaczy.

P.S. Widzę, że resztkami sił jeszcze tli się Smoleńskiem bohaterski, bojący się pytań, redaktor Sakiewicz, a Antoniego gdzieś pochowali, niesprawiedliwie, bo ta melodia niebawem wróci, jako echo do Trybunału Stanu dla Jarosława.