Uroda, moralność, pinda, rak

Śliskie tematy, stwierdzenie faktu o braku urodziwości i rzeczywistej różnicy wieku na plus w stronę samicy we wzorcowym stadle, a już nadto przeprowadzenie racjonalnego wywodu na słuszność miana „patalogiczny” w określeniu stadła, w którym, w potocznym znaczeniu kształtuje się charakter potomka praktykującego model plebejskiej amoralności, gdzie samica płodzi następne małe z przygodnymi partnerami i ma w konsekwencji wybitne trudności w przypisaniu siły sprawczej kolejnym samcom w autorstwie swoich dzieci, to wszystko przepoczwarzone we wzmożonym tyglu nienawiści, ksenofobii, buty i głupoty powoduje niebywałą erupcję dewiacji w kierunku przekonań, świętości, z wulgarnym narzucaniem jako jedynych słusznych z podbudową religijną, daje to w konsekwencji zwyrodnienia zachowań samców jak samice broniących obrazu brzydoty i degeneracji przez pryzmat dyndającej z rozporka koszuli, bo trza się przypodobać, a nawet w maglu tym uwybitnić, że się jest za potępieniem święta kartofla, a zachorowanie na raka to też „wina Tuska”, uniwersalizacja płci i urody wzmożonej z zaciśniętymi usteczkami.

Ale, ale, podobieństwo jest wykluczone, zaistniałe fakty są rzeczywiste, bez premedytacji obrażenia, z autorskim podejściem jako prezentacja przekonań i odbioru rzeczywistości otaczającej.