
Osoby dialogu:
• Platon – reprezentant ontologii idei.
• Scheler – reprezentant fenomenologii wartości.
• Operator Modalny – reprezentant logodygmatu.
I. Spotkanie
Platon:
Powiedzcie mi, czym jest dobro?
Bo od odpowiedzi na to pytanie zależy wszystko.
Państwo.
Prawo.
Wychowanie.
Człowiek.
Jeżeli nie wiemy czym jest dobro, nie wiemy również dokąd zmierzamy.
Scheler:
Dobro nie jest jedynie ideą.
Jest wartością.
A wartość jest dana bezpośrednio.
Nie poznajemy jej przez rozumowanie.
Poznajemy ją przez doświadczenie aksjologiczne.
Tak jak oko widzi kolor, tak duch widzi wartość.
Operator Modalny:
A ja zapytałbym inaczej.
Skąd wiadomo, że coś jest dobrem?
II. O istnieniu wartości
Platon:
Dobro istnieje niezależnie od ludzi.
Tak jak istnieje prawda matematyczna.
Ludzie mogą się mylić.
Dobro nie.
Scheler:
Tutaj się zgadzamy.
Wartości nie są tworzone przez społeczeństwo.
Są odkrywane.
Miłość nie tworzy wartości.
Miłość odsłania wartość.
Operator Modalny:
Być może.
Ale nawet jeśli dobro istnieje samo w sobie, pozostaje pytanie:
Jak społeczeństwo rozpoznaje dobro?
Bo historia pokazuje, że różne epoki uznawały za dobro rzeczy bardzo odmienne.
III. O historii
Platon:
To nie problem dobra.
To problem ludzi.
Słońce nie przestaje istnieć dlatego, że ktoś zamknął oczy.
Scheler:
Dokładnie.
Błędy aksjologiczne nie unieważniają wartości.
Jedynie pokazują niedoskonałość człowieka.
Operator Modalny:
A jednak historyk widzi coś interesującego.
Średniowiecze.
Renesans.
Oświecenie.
Nowoczesność.
Każda epoka posiada własny katalog wartości.
Nie pytam więc:
czy dobro istnieje?
Pytam:
dlaczego jedne wartości stają się społeczne widzialne, a inne nie?
IV. O społeczeństwie
Platon:
Bo ludzie bywają źle wychowani.
Scheler:
Albo źle ukształtowani duchowo.
Operator Modalny:
A może dlatego, że wartości nie funkcjonują społecznie same z siebie?
Potrzebują:
• języka,
• symboli,
• instytucji,
• wychowania,
• komunikacji.
Platon:
Twierdzisz więc, że dobro zależy od społeczeństwa?
Operator Modalny:
Nie.
Twierdzę jedynie, że społeczne rozpoznanie dobra zależy od społeczeństwa.
To nie to samo.
V. O demokracji
Platon:
Spójrzmy na demokrację.
W moich czasach była raczej problemem niż rozwiązaniem.
Scheler:
Demokracja nie jest wartością najwyższą.
Jest jedynie pewnym sposobem organizacji życia.
Operator Modalny:
A dziś?
Dziś demokracja stała się wartością legitymizującą.
Nawet jej przeciwnicy muszą mówić językiem demokracji.
To bardzo ciekawe.
Platon:
Czyli?
Operator Modalny:
Czyli nie analizuję demokracji jako idei.
Analizuję jej funkcję.
VI. O funkcji wartości
Scheler:
Brzmi to bardzo socjologicznie.
Operator Modalny:
Ponieważ interesuje mnie nie tylko wartość.
Interesuje mnie jej działanie.
Platon:
Działanie?
Operator Modalny:
Tak.
Wartości organizują uznanie.
Pozwalają odróżnić:
• prawomocne od nieprawomocnego,
• dobre od złego,
• dopuszczalne od niedopuszczalnego.
Scheler:
Czyli są czymś więcej niż emocją.
Operator Modalny:
Znacznie więcej.
Są operatorami organizującymi przestrzeń społeczną.
VII. O legitymizacji
Platon:
Czyli interesuje cię nie dobro samo w sobie.
Interesuje cię społeczna moc dobra.
Operator Modalny:
Tak.
Bo społeczeństwa nie żyją bez wartości.
Ale równie ważne jak sama wartość jest pytanie:
Dlaczego właśnie ta wartość uzyskuje legitymizację?
Scheler:
A więc badasz nie ontologię wartości.
Badacz ich społeczną reprodukcję.
Operator Modalny:
Dokładnie.
VIII. Ostateczne pytanie
Platon:
Zatem pozostaje pytanie.
Czy dobro istnieje niezależnie od społeczeństwa?
Scheler:
Czy człowiek może je bezpośrednio odkryć?
Operator Modalny:
A ja dodam trzecie.
W jaki sposób dobro staje się historycznie skuteczne?
IX. Konkluzja
Platon:
Ja badałem istnienie wartości.
Scheler:
Ja badałem doświadczenie wartości.
Operator Modalny:
Ja badam reprodukcję wartości.
Platon:
Dobro istnieje.
Scheler:
Dobro może zostać przeżyte.
Operator Modalny:
Dobro może zostać społecznie zorganizowane.
I być może dopiero wtedy pojawia się pełny obraz wartości:
ontologia wartości (Platon),
fenomenologia wartości (Scheler),
oraz
modalna teoria legitymizacji wartości (logodygmat).
Bo wartość może być jednocześnie:
• tym, co istnieje,
• tym, co jest przeżywane,
• oraz tym, co organizuje społeczną rzeczywistość.


Komentarze
Pokaż komentarze