119 obserwujących
705 notek
1623k odsłony
  2500   0

Orzeczenie Wojskowego Trybunału w Norymberdze ws aborcji w III Rzeszy

 „ Deklarowanie bycia za życiem nie jest dowodem moralnoci. Hitler też był takim zwolennikiem: ” Od 1943 roku Niemka, która poddała się aborcji, ryzykowała nawet karę śmierci. Aborcja dla Niemek została zakazana. Uznano ją bowiem za zbrodnię przeciwko narodowi i państwu”. www. aborcia w hitlerowskich Niemczexh - Szukaj w Google” (cytat doslowny). 

Powyższe słowa pochodzą z notki: https://www.salon24.pl/u/foltynowicz/1108833,polska-rzeczywistosc-czyzby-nawrot-do-monachomachii-biskupa-krasickiego

W tej, autor, deklarujący się jako emeryt „ze służby w administracji państwowej”, szydzi ze słuchaczy Radia Maryja, których określa jako „Prosty lud polski nie ma pojęcia o takich faktach historycznych”. Kłopot jest taki, że to właśnie autor tego szyderstwa nie zna podstawowej faktografii zjawisk o których się wypowiada.

Przytoczony na wstępie cytat pokazuje, że wiedza autora pozyskana za pomocą wyszukiwarki Google, nie jest kompletna. Posługując się tą samą wyszukiwarką bardziej wnikliwie poszukiwacz prawdy znalazłby hasło „Proces RuSHA”.

Będąc prostą prymitywną babą,  słuchaczką Radia Maryja, spieszę poinformować „emeryta ze sluzby w administracji publicznej”, że termin „Proces RuSHA” oznacza ósmy z dwunastu procesów norymberskich, przeprowadzonych przed amerykańskimi trybunałami wojskowymi, po zakończeniu głównego procesu zbrodniarzy wojennych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze.

W tym procesie, którego oficjalna nazwa brzmi „USA vs. Ulrich Greifelt i inni”, oskarżonymi byli funkcjonariusze niemieckich organizacji zajmujących się nazistowskimi programami rasowymi, na czele z Głównym Urzędem Rasy i Osadnictwa SS (Rasse- und Siedlungshauptamt, RuSHA). Był to jeden z trzech procesów przeciwko funkcjonariuszom z SS ( RuSHA, Einsatzgruppen i WVHA).

Na ławie oskarżonych znalazło się 14 funcjonariuszy SS, stojących na czele różnych instytucji, związanych wspólnym celem, a mianowicie propagowaniem „wyższości rasy nordyckiej”, z jednoczesnym tępieniem tych wszystkich elementów, które mogły tej supremacji zagrozić. W skład tej szeroko rozbudowanej sieci organizacyjnej wchodziły:

a) Sztab „komisarza dla wzmocnienia niemczyzny” (Reichskommissar zur Festigung des Deutschen Volkstums), którego szefem był Himmler, ale rzeczywistym kierownikiem oskarżony Ulrich Greifelt.

b) Niemieckonarodowy Urząd Pośrednictwa (Volksdeutsche Mittelstelle) zajmujący się repatriacją Niemców z różnych krajów; kierował nim osk. Werner Lorenz, generał Waffen SS i policji.

c) Główny Urząd dla Spraw Rasy i Osiedlenia (Rasse und Siedlungs-Hauptamt), kierowany kolejno przez oskarżonych Ottona Hoffmana i Richarda Hildebrandta.

d) Lebensborn („źródło życia”) prowadzony przez oskarżonego Maxa Sollmanna, zajmujący się propagandą płodzenia ślubnych i nieślubnych dzieci przez członków SS, w czasie wojny zaś również „wyborem dzieci obcych narodowości, nadających się do germanizacji”.

Na ławie oskarżonych zasiedli: Ulrich Greifelt, Rudolf Creutz, Konrad Meyer – Hetling, Otto Schwa-rzenberger, Herbert Huebner, Werner Lorenz, Heinz Brückner, Otto Hoffmann, Richard Hildebrandt, Fritz Schwalm, Max Sollmann, Gregor Ebner, Guenther Tesch, Inge Viermetz.

Rozprawy odbywały się od 20 października 1947 r. do 10 marca 1948 r. Głównym oskarżycielem występującym w imieniu USA, był gen. Telford Taylor, który wszystkim oskarżonym postawil zarzut popelnienia zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych. Cytuję:

“[…] charges that the defendants herein committed Crimes against Humanity and War Crimes, as defined in Control Council Law No. 10, duly enacted by the Allied Control Council on 20 December 1945. These crimes included murders, brutalities, cruelties, tortures, atrocities, deportation, enslave-ment, plunder of property, persecutions and other inhumane acts, as set forth in Counts One and Two of this Indictment. […]”

Jako zbrodnie przeciw ludzkości i zbrodnie wojenne prokurator Taylor określił m.in.:

„Zachęcanie i zmuszanie do aborcji kobiet pochodzących z krajów Europy Wschodniej w celu zacho-wania ich zdolności do wykonywania pracy niewolniczej” („Encouraging and compelling abortions on Easter workers for the purposes of preserving their working capacity as slave labor and nations”)

 Ten zarzut został sprecyzowany w następujący sposób (paragraf 12):

„Wszystkie znane przypadki ciąży wśród przymusowych robotnic z krajów Wschodniej Europy były raportowane do RuSHA. Prowadzono badania charakterystyk rasowych ciężarnej kobiety i ojca dziecka. W większości przypadków w których badania rasowe dały negatywne rezultaty, wskazujące, że mające się narodzić dziecko nie przedstawia „rasowej wartości”, ciężarne robotnice były nakłaniane lub zmuszane do poddania się aborcji. W przypadkach kiedy uznano, że dziecko jest „rasowo wartościowe”, odbierano je matce wkrótce po urodzeniu, jak opisano w paragrafie 13. Cele systematycznego programu aborcji były dwa: pierwszy, bezpośredni polegający na zachowaniu przydatności robotnic do pracy, i drugi, długofalowy, polegający na zredukowaniu liczebności populacji narodów Wschodniej Europy. W Generalnym Gubernatorstwie zachęcano Polki do aborcji, wyjmując przestępstwo aborcji z jurysdykcji polskich sądów. Podsądni Greifelt, Creutz, Meyer-Hetllng, Schwarzenbergler, Hofmann, Hildebrandt, Schwalm, Huebner, Lorenz i Brueckner są oskarżeni o specjalną odpowiedzialność i udział w tych zbrodniach.”

Lubię to! Skomentuj27 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Komentarze

Inne tematy w dziale Społeczeństwo