Gdy pierwszy raz dzisiaj usłyszałem informację o opóźnieniu publikacji „raportu komisji Millera” i opowieść o tajemniczej usterce w Tupolewie, uniemożliwiającej przeprowadzenie zaplanowanego eksperymentu, pierwsze, co przyszło mi na myśl, to: „CO ONI ZNOWU KOMBINUJĄ?”. Zapowiedź ministra Millera, że opóźnienie wyniesie około sześć tygodni, daje do myślenia. Łatwo policzyć: jest 9 lutego, dodaj 6 tygodni, czyli publikacji należy się spodziewać albo tuż przed 10 kwietnia, albo tuż po. Sprawa wydaje się dość podejrzana. Komanda Tuska szykuje jakąś akcję, mającą na celu zneutralizowanie niepożądanych efektów spodziewanej mobilizacji opinii publicznej w związku z pierwszą rocznicą katastrofy?
Minęło kilka godzin i słychać, że w 36 Pułku Lotniczym, w gestii którego znajduje się rządowy Tupolewa 102, nic o żadnej awarii nie wiedzą. Sprawa wydaje się już oczywista. Były premier Cimoszewicz miał jakiś czas temu zauważyć, że rząd Tuska traktuje katastrofę smoleńską na równi z włamaniem do garażu gdzieś na Pradze. Ja mam trochę inne skojarzenie. Mnie „polskie” śledztwo w sprawie katastrofy jako żywo przypomina niekończącą się historię dochodzenia w sprawie śmierci Krzysztofa Olewnika. Ta sama, z jednej strony bezradność, z drugiej bezczelność organów władzy i festiwal wątków pobocznych, matactw i manipulacji. A coś mi mówi, że i „samobójstw” też się jeszcze doczekamy.
Dlatego trudno mi nie powtórzyc za niegdyś niepokornym artystą: „NIE WIERZĘ TYM KURWOM JAK PSOM”.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)