Limbowybowy w I Irlandii

Joe Costello, socjalistyczny poseł irlandzkiego parlamentu ma taki zwyczaj, że łazi mi pod domem w każdą sobotę od rana z jakimiś plakatami. Protestuje, znaczy się. Po prostu źle chyba mieszkam. Zaprosiłem go ostatnio do chaty, bo choć przymrozków nie ma, to pogadać chciałem: - Ale o co się też rozchodzi?

 Na pytanie jak mam się doń zwracać, bo może „Your Grace” pierdaknął się na kanapę. - Joe jestem - rzekł, zatarł dłonie i mówi, że kawy by się napił. Z mlekiem.

Mleka nie było, kawa Kenco - owszem - i zaraz rozmawialiśmy o tym, czy jest sens, żeby w nadchodzących wyborach samorządowych w Irlandii Polacy nie dość, że zarejestrowali się i zagłosowali, ale – wystawili swoich kandydatów!

W jego opinii (zażywny starszy jegomość z Labour Party, bo inni już nie łażą po ulicach pod moim oknem, szpakowaty naturalnie, a nie jak Olejniczak podczas kampanii) nie ma możliwości, no po prostu nie ma możliwości, jest to „fo-fuk-sejk” niemożliwe, żebyśmy my – polisz kjomjuniti – nie wystawili ze czterech albo i sześciu kandydatów na 52 miejsca w samym Dublinie!

A ja na to:

- Eeeee… A po co?

A on na to: - Ale my chcemy poznać wasz punkt widzenia! Po prostu: wy macie siłę większą niż czajna kjomjuniti, latwian kjomjuniti i nidżerjan kjomjuniti! – powiedział. - Zresztą pracować będziecie na siebie samych, jeden taki gość popierany – czy ja wiem - przez 200 tysięcy Polaków, to rzeczywista siła! - dodał.

- O Dżizusie… – pomyślałem.

Wielka Pierwsza Irlandia miałaby się sama zorganizować, wziąć wyborców spod ambasady głosujących „przeciwko” i jednocześnie nie chcących za żadne skarby wracać  do tej Drugiej, zjednoczyć się pod Tesko i wystawić – jednego, jedniutkiego – kandydata?!

Ale może będzie to test na Pierwszą Irlandię?!

A Joe mówi: - A cholera, kto będzie lepiej od was wiedział, czego chcecie…?!

 A na koniec mnie rozwalił widząc mój „kącik patriotyczny” nad komputerami, gdzie cyka sobie zegar z logo „Solidarności” i inne takie emblematy i mówi: - To był dobry socjalistyczny prezydent…”.

No i w takim bigosie tu sobie żyjemy ament.

PS – W proteście chodzi o przeciwdziałanie praktykom irlandzkiego pogotowia ratunkowego, które to Joe określił: jako „Limbo” (w sensie, że między zbawieniem i potępieniem czyli chyba czyściec).

Coś tak tu coraz częściej: limbo, limbo.