Idiotyzm instytucji ciszy wyborczej bezlitośnie obnażył Łukasz Warzecha za co należy mu się „szacun”, więc nie ma większego sensu powtarzanie tych samych argumentów. Jednakże chciałbym dodać kilka zdań od siebie, niejako uzupełniając argumentację ŁW.
1.Nie da się prosto odróżnić agitacji od informacji. Gdyby, opukać, w sobotę doszło do jakiegoś zamachu w Warszawskim metrze, to rodziłoby się X podejrzeń w rodzaju „kto za tym stoi?”. I jak o tym rozmawiać skoro wszystko może zostać wzięte za łamanie ciszy?
2.Strefy czasowe. Informacja, a nawet oczywista agitacja, może być opublikowana w dowolnym miejscu na świecie. I co wtedy? Co jeśliby np. CNN w niedzielę z rana opublikował zlecony przez siebie sondaż wyborczy z Polski?
3.Kuriozalne przypadki wydłużania ciszy w wyniku „zapomnienia kluczy przez ciecia w obwodowej komisji nr 3 w Zimnej Wódce” zdarzają się w niemal każdych wyborach. Siedzą wtedy pozostali ludzie po nocach i czekają na wstępne wyniki, bo może jeszcze kilkoro zimnowódczan się zastanowi i zmieni zdanie.
4.Powtórzę cytat z PKW „Dopuszczalne jest także prezentowanie osób zachęcających do udziału w wyborach. (…) Wypowiedzi tych nie powinni jednak udzielać (…) osoby (…) powszechnie kojarzone z danym kandydatem, gdyż może być to odbierane jako niedozwolona mobilizacja elektoratu tego kandydata.
Ad 4 mam takie pytanie. A co z agitacją przeciwko frekwencji? Co z nakłanianiem do bojkotu???PKW widać tego w ogóle nie bierze pod uwagę, co udowadnia, że ustawodawca zagmatwał się w kazuistyce i zaskakują go coraz to nowe scenariusze.
Podsumowując, wszystko to powoduje, że cisza jest dziurawa i bez sensu. Działa ona jak to prawo, przez którego pajęczynę ptak się przebije, a mucha ugrzęźnie.
Każdy winien mieć prawo zachęcać do głosowania na X do ostatniej chwili. Nie widzę najmniejszego powodu, dla którego taki wynalazek jak „cisza” istnieje.
Komentarze
Pokaż komentarze (10)