Strachy lustracji

 

Już wie, że się niedługo rypnie,

że było się zwyczajną świnią,

na którą każdy dupsko wypnie,

I splunie w ryło lepką śliną.

 

Lecz pysk obliże, ślepiem łypnie,

Wszak dobrze wie, że jest gadziną,

I pierś natęży, bluzgiem sypnie:

Kurwa, niech te Kaczory wreszcie zginą !

 

Kto jego wrogiem, niechaj zniknie

Togi dla niego są osłoną

Żaden prostaczek im nie fiknie

A wszystko pro publico bono

 

Więc smętny wyraz ryja niknie

I znowu mami słodką miną,

A kiedy trochę latek cyknie,

Niewinną będzie starowiną !