Atteridgeville zostało założone w 1939 roku dla czarnych mieszkańców RPA przez ówczesne rządy apartheidu . W latach 1940 i 1949 wybudowano tam ponad 1500 domów dla osób przeniesionych z Marabastad i Bantule i innych obszarach wokół Pretorii . Mieszkańcy posługiwali się pięcioma językami i stanowili istną wieżę Babel.
Miasteczko znane jest też jako stolica jazzu Południowej Afryki. W Atteridgeville znajduje się wiele klubów jazzowych .
Jest jednak druga, mroczna strona Atteridgeville. Miejscowość słynie z przerażającej statystyki kryminalnej, która nawet jak na RPA ( państwo o największej przestępczości na świecie) jest wysoce odbiegająca od normy.
W Atteridgeville działało najwięcej seryjnych morderców. Do tej pory udało się zidentyfikować jedenastu. Na zdemaskowanie czekają jednak kolejni, oznaczeni „ksywami” Atteridgeville Mutilator, Ironman, Topornik (Axeman), Beastman czy też Rrajasi (Człowiek z Wybrzeża), a przecież to „tylko” seryjni mordercy, którzy maja na sumieniu minimum 3 ofiary.
Najbardziej znani z nich to Moses Sithole ( zabił 38 kobiet) oraz Elias Xitasvhudzi ( zabił 16 kobiet).
Dwaj wymienieni powyżej mordercy działali w oparciu o motyw seksualny. Ten motyw jest charakterystyczny dla połowy seryjnych morderców. Motyw rabunkowy kieruje ok. 20-tu procentami tych zabójców . W RPA jest jednak wyższy i oscyluje w granicach 35%.
Po odzyskaniu przez RPA niepodległości znacznie wzrósł odsetek ofiar wśród białej ludności. Coraz częstsze są też przypadki konfliktów na tle rasistowskim skierowane nie tylko przeciwko białym, ale także przeciw rdzennej ludności z powodów waśni plemiennych, tonowanych za czasów Apartheidu. W dużej części ich bezpośrednim impulsem jest chęć rabunku.
Moses Sithole (ur. 1964), skazany na dożywocie. Za każde morderstwo dostał po 50 lat odsiadki. Jest chory na AIDS. Żyje.
Komentarze
Pokaż komentarze