Zjednoczone Królestwo to pięknie zorganizowana struktura i fachowo uporządkowana konstrukcja. Nieodłącznym elementem codzienności jest tutaj nieśmiertelna poprawność polityczna, posunięta wesoło do granic absurdu i znakomitej wręcz przesady.
Przykłady? Proszę bardzo! Jedna z gazet angielskich, nie pomnę już tytułu, bo był długi i zagraniczny, przeprowadziła swego czasu ankietę na temat kurtuazji i dobrych manier panujących wśród pasażerów środków transportu publicznego. No i panie poskarżyły się na panów. Gardłowały zwłaszcza niewiasty będące w stanie błogosławionym: bo podróżujący panowie, nie dość, że nie okazują właściwej ich stanowi atencji to na dodatek bardzo niechętnie ustępują miejsca w metrze.
Panowie ripostowali: nie ustępują miejsc, bo nie chcą nikogo urazić. Trudno im jest bowiem w ułamku sekundy i do tego w godzinach szczytu, które, jak wiadomo, kapitalnie ograniczają widoczność, stuprocentowo określić, czy dana kobieta zostanie wkrótce szczęśliwą mamą czy tylko, po prostu, jest monstrualnie gruba lub nazbyt dobrze rozwinięta w barach.
Sposób postepowania z niewiastami to kwestia drażliwa i delikatna – niejeden polski emigrant może znaleźć się w nie lada opałach, kiedy przyjdzie mu do łba hołdowanie ojczyźnianym nawykom grzecznościowym. By nie być gołosłownym, ku przestrodze, oto lista karygodnych i niedopuszczalnych zachowań w temacie angielskich dam: nie całuj w rękę, nie przepuszczaj przodem przez drzwi i w żadnym wypadku nie pomagaj kobiecie nosić czegokolwiek. Zwłaszcza jeśli jest to coś bardzo ciężkiego!
Historyjka poparta autentycznym przykładem: pewien z naszych eksportowych dżentelmenów, został objechany z góry na dół przez drobną kobiecinę - Polak, widząc, jak wątła ta niewiasta, miota się na wietrze z dużym, rozkładanym parasolem, rzucił się bohatersko na ratunek. No i natychmiast oberwał. Bo pani od parasola była walczącą feministką, a dla takich, jak wiadomo, najgorszą obrazą jest udowodnienie im faktu, że nie potrafią zrobić czegoś same i to na męską modłę.
Niektórym Polakom rodzi się w głowach śmiała myśl: otóż, wychodząc nocą na szlak knajp, próbują szczęścia w temacie podrywania Angielek. Myśl, sama w sobie szlachetna i bojowa, powinna być skojarzona z zachowaniem osobliwych środków bezpieczeństwa. Pierwsza i naczelna zasada bezpieczeństwa mówi: nie gap się i nie próbuj złapać kontaktu wzrokowego z wybranką serca! Bo gapienie się jest w bardzo złym tonie. Druga zasada głosi wyraźnie: jeśli, mimo braku komunikacji wzrokowej, nadal próbujesz poderwać Angielkę to najlepiej w ogóle z nią nie rozmawiaj. Dlaczego? Bo nasza polska ułańskość może zafundować ci przykrego kopa w siedzenie.
Posłużmy się prostym przykładem: otóż, gdy spotkanej w knajpie Polce powiemy, że jest piękna i urocza, to być może będzie to początek dobrej pogawędki i jeszcze lepszej znajomości.
Natomiast, gdy wierząc głęboko w magię słów, wypróbujemy tego samego zagajenia na Angielce to finał potrafi być rożny. W skrajnych przypadkach Brytyjka gotowa jest wezwać na ratunek policję. Bo oto poczuła się mentalnie napastowana…A przecież stąd już tylko krok do froterowania, nieprawdaż?
Komentarze
Pokaż komentarze (2)