Pociecha

Pociecha



Sam nie chce się do tego przyznać, że konieczność powrotu 
to jego znużenie - niestety to prawda; dawno już powinien 
to zrozumieć. 
Rozgląda się i patrzy na Pałac. 
Też stary, a coraz piękniejszy 
- i jaki silny(!) - Tik prawie woła., i wstaje z ławki.Autor: Pascal Alter o 05:35 0 komentarze  Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w usłudze TwitterUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w usłudze Google Buzz Linki do tego posta   Uroczenie




Podziwia.Ludzie są piękni, tylko nie wiedzą o tym - myśli Tik. 
.. 
Pałace i kamienice, ludzie z daleka i stąd. 
Odpoczywa - ma trochę czasu. 
Jest zauroczony. 
Mógłby nawet zostać - do jutra, ale jakim kosztem? 
Niestety, powinien wracać - koniecznie! - czuje to wyraznie. 
 Autor: Pascal Alter o 01:12 0 komentarze  Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w usłudze TwitterUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w usłudze Google Buzz Linki do tego posta  Stare i Nowe


Porównuje; stare i nowe Pałace, obserwuje ludzi - to najważniejsze; ludzie. 
Wszystko się podoba - bardzo podoba. 
Chyba w tym cała tajemnica zagubienia Tika - wtedy-kiedyś jak w innym życiu przecież lepszym dla niego! - właściwie nic się tutaj nie podobało..oprócz Pałacu! 
Tego też nie wie; dlaczego? 
Pewne są dwie sprawy; Tik był całkiem inny - choć przecież ten sam! 
..- było całkiem inaczej - choć miejsce to samo - naprawdę? 
Przysiadł na ławce i patrzy.