Pożegnanie

Wtedy pojawił się Ptak; to kolejny znak.
Pora już, pora.

Patrzy na Pałac wzruszony - czy nie są w jednym wieku?
Prawie(!)
Lecz tutaj Tik ma małą przewagę - fakt!
Jak to pięknie by powiedział Blaise Pascal;
"on wie o Pałacu, a Pałac o Tiku nic nie wie"
To prawda.

Jeszcze tylko popatrzę na Złote Tarasy, na Novotel i Polonię - postanawia uroczyście.
..
Tik wie swoje - nie jest przecież głupi!
Wcale nie twierdzi, że starość to radość.
Ale jest wdzięczny Panu, że go uchował.

Pora już, pora - powtarza smutno Tik.
Cuda się zdarzały, ale dawno już dawno to było.

Nie było to proste; przyjechać do Warszawy - dlaczego miałby zwyczajnie wyjechać?
Trochę się peszy - gdy widzi Pięknych Ludzi tak blisko!
Pociesza się dalekim Pałacem..
Poza tym nic się takiego nie dzieje.
Tylko czas mija.

Tik wypatruje - tyle może się zdarzyć, żeby nie wracać!