Nieznośna lekkość bytu.

Dziwnym trafem,złożyło się,mamy problem.Otóż,częśc zacnej dziennikarskiej elity zarówno prawoskrętnej jak i lewobrzeżnej,nie przykłada się zbytnio.Dziwi brak presji  wobec "hazardówki",mocnego zdania w sprawie smoleńska i prywatyzacji stoczni,metod sprawowania władzy przez p.o prezydenta Komorowskiego-wszystko przechodzi spokojnym,codziennym rytmem.Jakby ten zawód stracił impet,rozpłynął się w poprawności politycznej.Niewielu dziennikarzy ma odwagę,aby wytykać władzy błędy.Pozornie może się wydawać,że jest kilku odważnych,alew nawet oni,trzymają język i poglądy na wodzy,a tylko od czasu do czasu,powiedzą coś głębiej i mocniej(Wildstein).

Nieznośna jest lekkość polskiego dziennikarstwa.Ta lekkość może być nieznośna dla Polski,ponieważ od tej grupy zależy w tej chwili bardzo wiele.Może gdyby dziennikarze zgłosili premierowi propozycje cotygodniowych konferencji z półk.Klichem lub szefem prok.wojskowej,uniknęlibyśmy tej  niezrozumiałej swobody Klicha i jego wypowiedzi,które powinny były poczekać na inny czas,późniejszy.Wtedy,po zgromadzeniu obszernej wiedzy,nie byłoby tak łatwo oskarżyć gen.Błasika i pilotów.

Odwaga jest istotą,bez niej świat traci smak.