| Interpelacja nr 28 | |
| w sprawie | |
| prowokacji i brutalnej reakcji Policji w stosunku do przechodniów i manifestujących w dniu 11 listopada 2011 r. w Warszawie | |
| Zgłaszający | Andrzej Jaworski Maks Kraczkowski Tomasz Latos |
| Adresat | |
| Data wpływu | 15-11-2011 |
| Data ogłoszenia | 01-12-2011 - posiedzenie nr 2 |
| Odpowiedź | |
| Odpowiadający |
Adam Rapacki - podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych
|
| Data wpływu | 13-12-2011 |
 tekst odpowiedzi przed publikacją w aneksie do sprawozdania stenograficznego |
|
Interpelacja nr 28
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie prowokacji i brutalnej reakcji Policji w stosunku do przechodniów i manifestujących w dniu 11 listopada 2011 r. w Warszawie
Wydarzenia, które miały miejsce 11 listopada 2011 r. w Warszawie, pokazują z jednej strony nieudolność władz miasta Warszawy, z drugiej strony nieudolność polskich służb, które nie potrafiły właściwie zareagować i pozwoliły na zorganizowany przyjazd niemieckich bojówek lewackich. Najbardziej bulwersujący jest jednak fakt prowokacyjnego i sadystycznego zachowania służb podległych Panu Premierowi, niezgodnego z polskim prawem i podstawowymi prawami człowieka.
Na filmie zamieszczonym w Internecie pod adresem: http://www.youtube.com/watch?v=BHTrAcSH dsU&feature=uploademail dokładnie widać, jak w zamieszkach biorą udział policjanci w cywilu. Widać, jak jeden kopie chłopaka po twarzy, a drugi - w kamizelce - każe bitemu położyć się na ziemi i puszcza wolno napastnika - kolegę. Policjanci są w cywilu, inni w cywilu i w kamizelkach/fartuszkach założonych na cywilne ubrania. Napastnik nie jest zatrzymany - przez 3 policjantów, biegnie razem z nimi dalej bić obywateli z flagami? Zatrważający jest także moment użycia przez policjanta gazu w stosunku do przypadkowego przechodnia.
Wnosimy o natychmiastowe zajęcie się tą sprawą oraz o poinformowanie, czy uczestniczące w zajściu osoby zostały zidentyfikowane i czy zostało wszczęte przeciwko nim stosowne postępowanie.
Z poważaniem
Poseł Andrzej Jaworski oraz grupa posłów
Gdańsk, dnia 12 listopada 2011 r.
Szanowna Pani Marszałek! W nawiązaniu do pisma z dnia 17 listopada 2011
r. (sygn. SPS-023-28/11) dotyczącego interpelacji posłów na Sejm RP pana
Andrzeja Jaworskiego, pana Tomasza Latosa i pana Maksa Kraczkowskiego w
sprawie prowokacji i brutalnej reakcji Policji w stosunku do przechodniów i
manifestujących w dniu 11 listopada 2011 r. w Warszawie, z upoważnienia
prezesa Rady Ministrów, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia każdemu wolność
organizowania pokojowych zgromadzeń i uczestniczenia w nich. Przewidziane
w Konstytucji RP dopuszczalne ograniczenia wolności zgromadzeń zostały
określone w ustawie z dnia 5 lipca 1990 r. Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. Nr
51, poz. 297, z późn. zm.).
W zakresie organizowania zgromadzeń publicznych istotnym pozostaje
także orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Zgodnie z uchwałą Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 16 marca 1994 r. (sygn. akt TK W 8/93): Organ gminy
tylko wtedy zakazuje zgromadzenia publicznego, gdy jego cel lub odbycie
sprzeciwiają się ustawie z dnia 5 lipca 1990 r. Prawo o zgromadzeniach lub
naruszają przepisy ustaw karnych, lub gdy odbycie zgromadzenia może
zagrażaćżyciu lub zdrowiu albo mieniu w znacznych rozmiarach. W decyzji
zakazującej odbycie zgromadzenia organ gminy nie może określić innego
miejsca i czasu zgromadzenia publicznego niż podane w zawiadomieniu, o
którym mowa w art. 7 ustawy Prawo o zgromadzeniach. Każde pokojowe
zgromadzenie podlega zatem ochronie w demokratycznym państwie prawa.
Komenda Stołeczna Policji realizowała działania związane z zapewnieniem
bezpieczeństwa i porządku publicznego, w związku z organizowanymi na
terenie Warszawy zgromadzeniami, w formie operacji policyjnej. Celem
policyjnych działań była ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed
bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra, ochrona bezpieczeństwa i
porządku publicznego.
Przebieg wydarzeń oraz działania policji były monitorowane przez:
pełnomocników komendanta głównego Policji i komendanta stołecznego Policji
ds. ochrony praw człowieka, obserwatorów Helsińskiej Fundacji Praw
Człowieka oraz obserwatorów rzecznika praw obywatelskich.
Odnosząc się do przypadku opisanego w wystąpieniu, pragnę poinformować,
że niezwłocznie po uzyskaniu informacji o tym zdarzeniu w Komendzie
Stołecznej Policji podjęto czynności wyjaśniające, a następnie materiały
przekazano do prokuratury. W dniu 15 listopada 2011 r. Prokuratura Rejonowa
Warszawa-Śródmieście wszczęła śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień
służbowych przez funkcjonariusza Policji w dniu 11 listopada 2011 r., tj. o czyn
z art. 231 § 1 Kodeksu karnego w związku z art. 157 § 1 Kodeksu karnego w
związku z art. 11 § 2 Kodeksu karnego. Jednocześnie przeciwko policjantowi
wszczęto służbowe postępowanie dyscyplinarne.
W wyniku podjętych przez policję działań, w dniu 11 listopada 2011 r.
zatrzymano 203 osoby. Spośród wskazanej liczby zatrzymanych 92 osoby
podejrzane są o popełnienie przestępstw (z art. 158 § 1 Kodeksu karnego –
udział w bójce lub pobiciu, z art. 254 § 1 Kodeksu karnego – czynny udział w
zbiegowisku, którego uczestnicy wspólnymi siłami dopuszczają się
gwałtownego zamachu na osobę lub mienie, z art. 222 § 1 Kodeksu karnego –
naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego, z art. 223 § 1
Kodeksu karnego – czynna napaść na funkcjonariusza publicznego, z art. 288 §
1 Kodeksu karnego – uszkodzenie mienia), a 111 osób o popełnienie wykroczeń
(z art. 51 § 2 Kodeksu wykroczeń – zakłócanie porządku publicznego o
charakterze chuligańskim).
Wśród wielu podejmowanych przez policję interwencji i innych działań,
zmierzających do ochrony życia i zdrowia uczestników podczas odbywających
się zgromadzeń oraz odseparowania nieprzyjaźnie nastawionych do siebie,
często agresywnie zachowujących się grup ludzi, miała miejsce interwencja
policjanta stosującego siłę fizyczną w niedozwolonej formie. Opisane w
2
wystąpieniu zdarzenie należy jednak rozpatrywać w kontekście wyżej
wspomnianego szeregu zgodnych z prawem policyjnych interwencji i działań,
niezaprzeczalnie mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i
zachowanie porządku publicznego, a także zapobieżenie eskalacji konfliktu
zwaśnionych grup, którego „stroną” czy też „prowokatorem” policja nie była.
Jednocześnie należy wskazać, że w wyniku ustaleń w sprawie działań
podejmowanych przez Komendę Stołeczną Policji w dniu 11 listopada 2011 r. w
związku z zabezpieczeniem centralnych obchodów Święta Niepodległości oraz
zgromadzeń publicznych, przeprowadzonych przez zespół policjantów z Biura
Kontroli oraz Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji, powstał
dokument zawierający wnioski z przedmiotowych czynności pt. „Analiza
działań podejmowanych przez Komendę Stołeczną Policji w Warszawie w dniu
11 listopada 2001 r., w związku z zabezpieczeniem centralnych obchodów
Święta Niepodległości oraz zgromadzeń publicznych”.
Należy podkreślić, że wnioski z przeprowadzonej analizy pozwoliły na
stwierdzenie, że działania podjęte przez policję były adekwatne do zaistniałej
sytuacji, a zbiorowe użycie środków przymusu bezpośredniego odpowiednie do
zagrożeń i zgodne z przepisami art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z
dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn.
zm.), § 1 ust. 1, § 3 pkt 1, 3, 4 i 5, § 5 ust. 1, § 12 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 oraz ust. 3, §
13 ust. 1, § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 września
1990 r. w sprawie określenia przypadków oraz warunków i sposobów użycia
przez policjantów środków przymusu bezpośredniego (Dz. U. Nr 70, poz. 410, z
późn. zm.). Ponadto czynności Policji doprowadziły do osiągnięcia
podstawowego celu, jakim było rozdzielenie zantagonizowanych grup i
niedopuszczenie do ich konfrontacji.
Jednocześnie w analizie wskazano, że w opublikowanym przez Helsińską
Fundację Praw Człowieka raporcie z obserwacji zgromadzeń w dniu 11
3
listopada 2011 r. uznano, że zbiorowe użycie środków przymusu
bezpośredniego przez policję było uzasadnione i proporcjonalne.
Z poważaniem
4
żródło: orka2.sejm.gov.pl/IZ7.nsf
Ważne, że powstał dokument generalnie :)
Tekstu, w sensie rozmieszczenia nie poprawiałem, bo mi się nie chce. W PDF wygląda to trochę lepiej. Pomińmy formę, do której można mieć zastrzeżenia. Dowiadujemy się np., że Konstytucja zapewnia wolność zgromadzeń. Policja jednak tę wolność ewidentnie IMHO blokowała, działając jakby wspólnie i w porozumieniu z miastem (HGW), którego decyzje usiłuje się w przedmiotowej odp. tłumaczyć oraz lewactwem z "kolorowej" zamaskowanej w większości na czarno.
Moim zdaniem miasto nie powinno się zgodzić na kontrmanifestację na trasie Marszu. Nie jest to zresztą pierwszy przypadek współdziałania organów państwa z zakłócającymi ład, porządek i depczącymi konstytucyjne prawa. Przypomnę kontrwiec Niewymownego w Lublinie. Jeśli prawo nie pozwala zabronić kontr-zgromadzeń - a przecież konstytucja gwarantuje wolność zgromadzeń - to należy zmienić prawo, a nie się tłumaczyć niemożliwością zrobienia czegoś.
Z uwagi na późną porę ... nie napiszę obecnie więcej od siebie, życzę przyjemnej lektury.
Przypomnę jednak - jeszcze, że tam gdzie nie było Policji i lewactwa - nie było zadym i podpaleń - na trasie Marszu. Co wydaje się być wyczerpującym komentarzem do udzielonej odpowiedzi.
Kodeks karny
UPDATE:
z bloga
R.Zaleski
"11.11.11 relacja
Byłem przed 15tą na Placu Konstytucji. Obserwowałem początek ostrej fazy zajść stojąc na podeście latarni, niezbyt daleko od szpaleru policji. To policja rozpoczęła walkę z demonstrantami, nie odwrotnie. Zaczęła ją polewaczka, Ludzie nie napierali na kordon policji w tym czasie, był dystans..."
romanzaleski.salon24.pl/363727,11-11-11-relacja
„Wygląda na to, że działania Policji wyczerpały "Art. 260. Kto przemocą lub groźbą bezprawną udaremnia przeprowadzenie odbywanego zgodnie z prawem zebrania, zgromadzenia lub pochodu albo takie zebranie, zgromadzenie lub pochód rozprasza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2."
romanzaleski.salon24.pl/364867,marsz-niepodleglosci-oczami-policjantow
Komentarze
Pokaż komentarze