Znawca leninowskiego modelu prokuratury

„Pana metoda zadawania pytań właściwa jest leninowskiemu modelowi prokuratury” - posła Arkadiusza Mularczyka z PiS zaatakował Janusz Kaczmarek podczas składania zeznań przed Sejmową Komisją ds. Nacisków.

Kto, jak kto, ale Janusz Kaczmarek wie, co mówi w sprawie modeli prokuratur. Jak przystało na członka nieboszczki Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, do której był się zapisał za młodu, zasady marksizmu leninizmu wyniósł z domu, a  „Kapitał” Marksa zaczytał na śmierć. Inaczej by go nie przyjęli. Nie będę się już upierał przy śpiewie „Międzynarodówki”.

W 1985 roku komunizm dogorywał i niejeden co cwańszy towarzysz pryskał stamtąd  póki była okazja do zaprezentowania swoistego bohaterstwa w walce z komuna. Tylko pan Kaczmarek płynął pod prąd co raz zderzając się z nieideowymi towarzyszami, którzy płynęli akurat z prądem.

Zatem na leninowskiej prokuraturze pan Kaczmarek musi się znać. A to już - jak uważa b. minister - daje asumpt do tego, że daje sobie prawo oceny metod zadawania pytań szanownych adwersarzy. W związku z powyższym istnieją tutaj tylko dwie możliwości zadania pytania: Przeciwnicy Janusza Kaczmarka zadają pytania według modelu prokuratury leninowskiej, a pozostali zadają pytania według wykwintnego modelu prokuratury a’la Ćwiąkalski.

Dualistyczna wizją świata Janusza Kaczmarka jest prosta jak chwyt dwóch policjantów przesłuchujących złoczyńcę: jeden robi za dobrego gliniarza, drugi za złego.

Po której stronie stoi Kaczmarek?