Prokurator Knapik - reaktywacja?

Z uwagą śledziłem ostatnie doniesienia prasowe na temat odwołania ze stanowiska Prokuratora Marka Woźniaka - szefa krakowskiego wydziału Biura ds. Przestępczości Zorganizowanej. Minister sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski wymienił czworo z jedenaściorga naczelników biur ds. przestępczości zorganizowanej Prokuratury Krajowej.

Czy Platforma usuwa dobrych prokuratorów w ramach dePISatyzacji? Odpowiedź pozostawmy dociekliwości czytelników.

Na uwagę zasługuje jednak inny (mniej na szczeblu ogólnopolskim nagłaśniany) aspekt obecnych przetasowań – kiedy to zdymisjonowani (z przyczyn merytorycznych) za czasów Ziobry prokuratorzy, usiłują wrócić, pozując na politycznych męczenników.

Moim zdaniem do takiej kategorii zalicza się Krzysztof Knapik, w latach 1994-2007 Prokurator Rejonowy w Zakopanem.

Oto kilka przykładów, ilustrujących postawę Prokuratora Knapika:

„Zohylinowa” transakcja

Karczma „Bąkowa Zohylina” powstała nielegalnie na terenie objętym szczególną ochroną przyrodniczą, całkowicie niedostępnym dla budownictwa. Przedstawiciele samorządu uznali, że tak jawne bezprawie, godzi w żywotne interesy miasta i zapowiadali przymusowe rozebranie karczmy.

Nieoczekiwanie, Rada Miasta zmieniła zdanie i uznała że w żywotnym interesie miasta leży legalizacja „Zohyliny”.

Badając sprawę ustaliłem, że łaskawość radnych zbiegła się w czasie z pewną transakcją: właściciel karczmy sprzedał burmistrzowi (wyjątkowo tanio) parcelę sąsiadującą z „Zohyliną”. Ujawniłem transakcję na łamach „Dziennika Polskiego”. Sprawa wywołała ożywioną dyskusję, tylko Prokurator milczał...

Dziwaczne przedawnienie

Powiększając swój dom Jerzy P. nie stosował się do warunków zabudowy.

Sprawa trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zakazał wykonywania robót. Jerzy P. postanowienie Sądu zignorował, ale dopiero po trzech latach, pod naciskiem licznych skarg, Prokurator zajął się sprawą.

Początkowo próbował ją umorzyć, ale nie zgodził się na to Sąd, wytykając Prokuratorowi rażące błędy: W toku czynności wyjaśniających w ogóle nie ustalano, czy roboty budowlane były prowadzone po tym jak Naczelny Sąd Administracyjny wydał postanowienie wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji...

Teraz już Prokurator musiał przeprowadzić dochodzenie, ale robił to wyjątkowo ślamazarnie. W efekcie sprawa została umorzona z powodu przedawnienia...

Triumf prawa pięści

Jan G. i Maria Ł, współwłaściciele posesji w centrum Zakopanego, spierali się o pokój po eksmitowanym lokatorze. Sprawa trafiła do sądu, który prawomocnym wyrokiem przyznał pokój Marii Ł. Jan G., ignorując wyrok, zagarnął pokój siłą.

Maria Ł. powiadomiła Prokuraturę, ale ta odmówiła wszczęcia śledztwa, wywodząc: Jan G., aczkolwiek zastosował przemoc, gdyż najpierw zamknął na kłódkę drzwi wejściowe, a następnie z zewnątrz zabił je gwoździami i zamurował, to takim postępowaniem nie zrealizował znamion przestępstwa...

Maria Ł. złożyła stosowne zażalenie i wygrała, ale do śledztwa nigdy nie doszło. Prawne korowody, opóźniły sprawę o kilka miesięcy i Jan G. zdążył zachorować. Sprawa została umorzona, a Jan G. wyzdrowiał.

 P.S.

Nie wszyscy mogli bezkarnie łamać prawo budowlane. Kiedy pewna pani, wymieniając okna nie dopełniła formalności Prokurator Knapik rozpoczął bezwzględne śledztwo.

Podejrzanej pobrano odciski palców, w miejscu zamieszkania przeprowadzono wywiad, czy nie pije.

Kiedy zdesperowana kobieta napisała skargę do Sądu, informując o swojej depresji po śmierci męża, Sąd postanowił poddać ją badaniom psychiatrycznym aby ustalić czy istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że oskarżona w razie pobytu na wolności popełni ponownie czyn zabroniony, gdyż zdaniem Sądu istnieje uzasadniona wątpliwość, co do poczytalności oskarżonej…