W Polsce nie ma zbyt wiele miejsca na sferę publiczną. Ten, kto uważa, że powinno być coś takiego jak przestrzeń publiczna jest zapewne cwaniakiem i chce cynicznie wydębić łatwą kasę z sumiennie płaconych podatków za sumiennie wykonywaną pracę przez sumiennego obywatela. Albo jest waflem. I jednego i drugiego należy omijać szerokim łukiem, bo patologii i dewiacji należy unikać. To blizna po komunizmie. Jedna z wielu. A ci, którzy stawiają się w roli obrońców wolnej, prywatnej inicjatywy są w większości pogrobową funkcją systemu, którego tak nieznoszą. Krytyka PRL w tym miejscu pożera swój własny ogon.
Dla wielu zarabianie na trzecim sektorze trąci oszustwem. Ludzie pracujący w organizacjach pozarządowych powinni swoją nadprogramową aktywność wykonywać dzielnie, mężnie, z potem na czole i pogryzionymi wargami. I to się chwali. Ale kiedy ktoś chce wynagrodzenie za pracę na rzecz dobra wspólnego, to na to już zgody ni ma. Zarabiać można tylko w biznesie. Zarabianie w fundacji i w stowarzyszeniu jest czymś brudnym. Nie jest istotne czy robi się istotną kampanię społeczną, odrestaurowuje stare dworki, czy ratuje się dzieci z nowotworami. Jeśli robisz to będąc w NGO za zapłatę powinien wystarczyć ci uśmiech bliźniego, któremu pomogłeś. A jeśli nie pasi, to tego nie rób. Co Ty? Wafel jesteś?
W ten sposób dla wielu Owsiak jest złodziejem, który odkrył niszę tylko po to, aby kupować sobie wagony trawy i jeździć z rodziną do Galapagos, czy Gabonu. Jedyną etyczną aktywnością człowieka na polu zarobkowym jest praca w biznesie. Urzędasy, to lenie a ci z NGO to złodzieje, albo wafle.
Nie ma w Polsce przyzwolenia na pobieranie wynagrodzeń za pracę na rzecz dobra publicznego. Ksiądz Mercedesem jeździć może, bo wprawdzie królestwo, do którego dąży nie jest z tego świata, ale on jeszcze jako człowiek jest na tym świecie, a tu żyją ludzie a nie aniołowie. Co innego z pieniędzmi z NGO. O ile ksiądz w Mercedesie jest etycznie obojętny, biznes ze swoją mocą sprzedawania lepszego życia ludziom kosztem gorszego życia tych, którzy towary wytwarzają jest ze swojej definicji uczciwy, o tyle płaca w trzecim sektorze jest potępiona. Nie ważne czy prowadzisz diagnostykę antynowotworową. Nie istotne, jeśli uratowałeś setki, czy tysiące osób. Jeśli wziąłeś za to pieniądze, to jesteś moralną kreaturą w przeciwieństwie do importera NIKE, który sprowadza buty szyte przez chińskie dzieci. Tu nie liczy się efekt finalny. Liczą się pryncypia. Biznesmen to człowiek, który zarabia i wyrabia PKB, a ludzie z NGO to ci, którzy uczestniczą w rabunku tego pierwszego.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)