Erika Steinbach dyżurna bojowniczka BdV(Związku Wypędzonych)

Wzajemne relacje polsko – niemieckie są uzależnione od widma tzw. Związku Wypędzonych (niem. BdV) na czele którego aktywnie działa Erika Steinbach.

Pani Steinbach w mediach kreuje swój wizerunek, jako  bojowniczki o prawa tzw. wypędzonych przy końcu i po zakończeniu II wojny światowej z terenów aktualnie znajdujących się w granicach Polskii Czech.

W Niemczech  po II wojnie światowej był okres próby pojednywania się ze skrzywdzonymi przez III Rzeszę Niemiecką narodami i próbami zadośćuczynienia im, jednakże aktualnie próbuje się odnowić zabliźnione rany, by naród niemiecki, który wydał tak wielu katów, stał się narodem ofiar końca II wojny światowej. Wypędzeni kreowani są na przykład ofiar skrzywdzonych przez ogarniętych pragnieniem zemsty narodów walczących z III Rzeszą. Niemcy jako naród szczycący się osiągnięciami naukowymi
i kulturalnymi zapomina, że psychika ludzka działa jak prawa fizyki, czyli akcji towarzyszy reakcja. To III Rzesza Niemiecka dokonywała inwazji na inne narody i wielu zbrodni np. Einsatzkommanda SS, które jako mobilne oddziały mordowały ludność cywilną różnych nacji, a w szczególności żydowską i słowiańską. Działalność Einsatzkommand była badana podczas procesu norymberskiego i udowodniono, że działalność tych grup doprowadziła do dokonania mordów na niebywałą skalę ze szczególnym okrucieństwem, a to była tylko cząstka zbrodniczej działalności Niemców podczas II wojny światowej

Gubernator Generalnego Gubernatorstwa – Hans Frank mawiał, że jeżeli drukowałby wszystkie listy z nazwiskami straconych w Polsce to zabrakłoby lasów w Polsce na papier..

Najbardziej znanymi miejscami zbrodni III Rzeszy Niemieckiej są obozy zagłady – fabryki śmierci. Aktualnie próbuje się w Niemczech zrzucić w części odpowiedzialność za zbrodnie III Rzeszy na inne narody mówiąc o ich współuczestnictwie, jednak tymi którzy to nadzorowali i wiedli prym byli sami Niemcy.

Erika Steinbach, jako dyżurna bojowniczka ciągle kieruje uwagę świata na „pokrzywdzonych” wypędzonych, z których wielu było aktywnymi nazistami i członkami NSDAP. W Niemczech tworzy się specjalne miejsca pamięci oraz muzea,
by przypominać o wypędzonych.

Związek Wypędzonych na czele ze Steinbach próbuje udowodnić, że kat jest ofiarą,
a ofiary to kaci.  Wielu jednak polityków w historii to demagodzy, którzy na instynktach swoich wyborców próbowali budować karierę i to się im udawało np. Adolf Hitler. Steinbach, jako potomkini tych którzy tworzyli przestrzeń życiową dla Germanii, jest demagogiem, który gruntuje swą pozycję na wzbudzaniu wzajemnej nienawiści i nieufności pomiędzy sąsiedzkimi narodami (Polska, Czechy, Niemcy).

Erika Steinbach jest jak kamienny strumień przez który przelewa się lawina kamieni niszcząc wszystko po drodze, a tym samym pojednanie pomiędzy narodami. 

Środkiem oczyszczającym atmosferę nienawiści jest by krzywdzący prosił o przebaczenie bez stawianych warunków, gdyż przebaczanie krzywdzicielowi, który nadal nie rozumie swojej winy jest bezpodstawne.

Polska ma swego Palikota, a Niemcy Erikę Steinbach.