Człowiek bez pasji

Od zawsze fascynowali mnie ludzie, którzy pokonują sami siebie.

Którzy uparcie do czegoś dążą.

Przedzierają się przez szereg przeszkód, by osiągnąć cel.

Nie liczą się  wyrzeczenia, lęk, trud, wysiłek - czasem nadludzki.

Są jak konie przy dyszlu - tylko w przód.

Nie ma znaczenia do czego dążą, liczy się pasja i zaangażowanie.

Ta energia pasji wyziera z każdej komórki ich ciała.

Pachną nią, unoszą się w niej.

Urzekają.

Są pełni.

Dlatego przyciągają.

Wiem co znaczy trud pokonywania siebie.

Niektórzy tu - też wiedzą, bo niejako w ich obecności zmagałam i wciąż zmagam się z demonami ograniczeń.

Każdemu jego Everest

I może mój nie jest z serii ośmiotysięczników, ale jestem z siebie dumna.

Naprawdę i na serio.

I nie czekam, aż mi ktoś to uświadomi.