Dziękuję Ci blogeru....

Człowiek nie pozna samego siebie, póki nie przejrzy się w lustrze - zwłaszcza tym energetycznym.

Ostatnio uderzyła mnie w pewnym blogerze duża dawka zblazowania, ironii, pozy, podkpiwania ze wszystkiego i wszystkich, cynizmu, wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Wielkanocnymi i tym podobne.

Uderzyła mnie jak woda sodowa i już wiem, czemu tak.

Popatrzyłam w lustro, poprawiłam czuprynę i już wiem - kompletnie się sobie taka nie podobam.

Absolutnie kompletnie nie.

Baaaa, do niedawna byłam dumna z takiego mego imidżu.

Stwierdzam, że jest żałosny ( ten imidż) ;-)

Do dupy

I kompletnie poroniony.

Ktoś gdzieś kiedyś powiedział, że cynizm to ostatnia ucieczka romantyków.

Nie chcę już uciekać w tak żałosny sposób.

Dziękuję Ci blogerze za możliwość przejrzenia się w Tobie.

Jestem naprawdę wdzięczna ;-)

 

16. Cieszę się, kiedy zauważam swoje błędy, bo oznacza to, że rodzi się we mnie samoświadomość, która uzdrawia moją psychikę i ciało.

 

(punkty nie po kolei, ale wszak nie o to...)