Łaaaaapku...

Niewiadomo kiedy - i setna.

Wypadałoby coś wyjątkowego i wyjątkowe będzie.

Samo przyszło ...

i zostało.

Dziś

Takie kochane, niewinne, delikatne, cudowne...

Zapierałam się, że już nie chcę, bo zmęczona jestem maniem przez lata.

Ale tego nie dało się nie chcieć.

Siedzi mi teraz na kolanach i patrzy - cóż ta pani tak pika po klawiaturze...?

To sama dobroć, spokój, równowaga

W tak maleńkim ciele

Choć tak bardzo, bardzo smutne oczy...

Ktoś Jej nie chciał, ktoś zostawił, porzucił

Wiele czasu upłynie, aż znowu zaufa.

Nazwałam Ją - Łapka.

Będzie moim przyjacielem

Będę Jej mówiła co mnie trapi, boli, czego pragnę albo nie.

Będzie moim przyjacielem

Forever

Łapkuuuuuuu...

Może foto wrzucę jak mi się bateria naładuje :-)

Zobacz galerię zdjęć: