Dobrze mi...

 

 

Mówią, że człowiekowi do życia potrzebne są trzy rodzaje relacji - relacja z Bogiem, z innym człowiekiem i samym sobą.

Mądrze mówią, ale nie mówią nazbyt wyraźnie, że dwie pierwsze relacje zawsze będą głęboko zaburzone, jeśli ta ostatnia kuleje.

Należałoby kolejność zmodyfikować, to pewne.

Bo co z tego, jeśli, a i owszem - relacje są, ale: chore, kompulsywne, z pozycji wyższości lub niższości, błagalno - żebracze i nałogowe.

Lub atakująco - zbrojeniowe, agresywno - ironiczne, kpiarsko - czepliwe i setki innych odmian.

Lub zerowe.

Nie z wyboru, z braku umiejętności.

Co komu z takich relacji, o doopę można je sobie potłuc.

Kompulsja nigdy nie przyniosła nikomu szczęścia, ani obsesja - co na jedno wychodzi.

I co?

No i co?

A no nic.

Nic innego tylko powrót.

Wycofanie się z rozmaitych rzeczy, sytuacji i znajomości.

Rezygnacja z pogoni za własnym ogonem.

Ileż kurna można za nim biec?

Wyciszenie tego mentalno - emocjonalnego burdelu w swojej głowie.

I zobaczenie, że fajnie jest ze sobą być.

Bo kurna - fajnie...