KOZETKA

Zaparzyłam kawę...

I myślę sobie, że dość często zdarza się tu, iż ktoś sugeruje mi błędną tematykę bloga, czy niewłaściwą formułę

Krótko mówiąc, boli ludzi moje Kozetkowo

Często pisze to w sposób zabawny, bo nie omieszkuje mi wytknąć, za chwilę pisząc, że szanuje tą moją ułomność

W sumie mogłabym pisać o wielkich tego świata, polityce zagranicznej Węgier, podłości sejmu oraz powabności Ogórka, ale właściwie - po co?

Pisanie jako czynność terapeutyczna pociąga mnie wielce

Ma swoją moc

Kiedy coś wyciągamy na klawiaturę, zaczyna tracić swoje pazury

Wyrzucając ze swojego środka, dowiadujemy się o sobie rzeczy istotnie niespodzianych

Łapiemy dystans po wyrzuceniu i dzięki oglądowi

Badania przeprowadzane w tym temacie potwierdzają, że zapisując coś, symbolicznie zaklinamy to w rzeczywistości, a tym samym przestaje nas to dręczyć

Tak więc drogi Czytelniku

Nie dręcz, ni sugeruj

Rób swoje

Daj żyć Promissowi