RATUJ SIĘ SAM

Ktos wczoraj zapytał mnie dlaczego się uzależniamy

Uzależniamy się, bo wierzymy, że w końcu znaleźlismy substancję, rzecz, osobę, która nas ocali,

która wybawi nas z niezdolnosci do troszczenia się o siebie, z osamotnienia, poczucia pustki i braku miłosci własnej, a także z niezdolnosci do czucia się bezpiecznym bez czegos lub kogos, kto by nas ochraniał

W związku z tym uganiamy się jak pies za swym ogonem lub czepiamy się jak rzep czyjegos, bo ubzduranie, że to działa, jest niezwykle silne

Owszem działa, lecz na krótką metę

Na długą metę fundujemy sobie bezmiar rozpaczy, ocean bólu, niekończącą się karuzelę, od której mdli,

O dziwo, możemy się tak kręcić do smierci - swojej lub czyjejs - bezapelacyjnie, chyba, że dostaniemy przez łeb tak mocno, że zaczynamy kombinować, że cos jest nie halo

Żaden człowiek, ni butelka, ni sława, ni kasa Cię nie dowartosciuje, jesli sobie sam skryptu ważnosci nie nadasz

Nic z zewnątrz Cię nie ocali, jedynie na chwilę znieczuli

Więc możesz żebrać o uczucia, chlać, ulegać kompulsjom, podczepiać się, uwodzić, roztaczać czar opieki, a i tak gówno z tego wyjdzie

Po prostu null

Zawsze, za każdym razem, na bank, i na 200 procent obudzisz się z tą samą ręką w tym samym nocniku

Ale skoro go lubisz?

I tak naprawdę powinnismy się modlić o dostanie lagą przez łeb bardzo mocno, bo tylko to nas może przemienić

Choć nie musi...

Zobacz galerię zdjęć: