Wyciąganie wniosków, czyli - czy znasz?

Czy znasz człowieka, który 600 razy oblał się wrzątkiem, bo myślał, że on nie parzy i za każdym razem się zdziwił, że jednak tak?

Czy znasz człowieka, który kompulsywnie ładował się na przejściu na czerwonym świetle i szczerze był zdumiony, że znów ląduje w szpitalu?

Czy znasz takiego, który uparcie soli herbatę, marząc, że sól mu ową herbatę osłodzi?

Ilu z nas tak funkcjonuje, nie wyciągając wniosków z przydarzających się nam uparcie historii?

Jeśli coś nie zadziała kilka razy, prawdopodobieństwo, że nasza strategia jest błędna - równa się blisko stu procentom

Skoro tak, czemu się upieramy?

Skąd pomysł, że sześćset pierwszym razem jednak wyjdzie?

Może wypływa on z naszej inercji, może z naiwności do spodu, może z tempoty umysłowej

a może z celowego robienia sobie na złość

Ktoś nieznoszący siebie będzie sobie takie hocki - klocki fundował

Wyciągnięcie wniosków i związana z tym zmiana podkopałaby nasze ukochane status quo

No bo cóż jest ważniejszego od tego statusa...?

 

No, może piniądze