Facet na drzewie

Reminiscencje ze spotkania po latach z dziewczynami z liceum są generalnie ok, z przewagą pozytywnych, a nawet bardzo

Pomijając taki szczegół, że nie poznałam klasowej piękności, czas obszedł się z nią niezbyt łaskawie

Pomijając fakt, że przez 30 sekund wymieniałyśmy oznaki wieku i dolegliwości starcze, ale następne 30 - ze śmiechu przebywałyśmy w bezdechu

Pomijając to, że nie pamiętałam 3/4 faktów z czasów liceum oraz szczegółów ponoć wyjątkowej matury i wciąż robiłam wole oczy, się dziwiąc

Pomijając fakt, że wygoniono nas z knajpy, bo dzioby nam się nie mogły zamknąć przez dobrych pięć godzin

Przypomniałyśmy sobie całą klasę według alfabetu, od tyłu i przodu

I serio, po latach ma się ochotę spotkać każdego z nich, nawet tych nielubianych, czas to naprawdę najlepszy lekarz

Nie pominę jednego faktu jednak

Najprzystojniejszy chłopak z klasy, którego nazwiska rzecz jasna nie pamiętałam, choć pamiętam, że podczas klasowej wycieczki chciał się ze mną umówić, ponoć umawiał się potem z dziewczynami, z którymi wczoraj piłam kawę

Jedna z nich zeznała, że w czasie spaceru podbiegły do nich dwa spore psy

Co zrobił W.?

Nie zgadniecie

On wskoczył jak małpiątko na latarnię zostawiając K. na ziemi

Czasem może nie warto poznawać wszystkich szczegółów z przeszłości, bo przystojny chłopak od stóp do głów w jeansie, epatujący intrygującą nonszalancją, okazuje się być zwykłym tchórzem...

ale tak w ogóle było ok, spotkanie z puli raczej tych Niezapomnianych