NOCNIE...

Nigdy nie wchodzę do wanny całej napełnionej wodą

Prawa stopa na dnie postawiona, kurek dopiero wówczas odwiedziony

Powoli patrzę na stopniowe wznoszenie się tafli wody z pianowymi wzgórzami

Ciało niknie nieubłaganie

bez pospiechu

leniwie

krok za krokiem

delikatnie

niespiesznie

W zamian za jego atrofię, uczucie ciepła w interiorze

Już prawie nic, prócz palców u jednej stopy w dziwny kolor wymalowanych

Ile bym straciła wkroczywszy w otchłań od razu?

A bańki piany rozpryskują przy uchu spełnienie...

Zobacz galerię zdjęć: