wyrastały z pamięci jak paliki w jeziorze
bezlistne gałęzie
tylko wioślarz i toń pod spokojną taflą
wiedzieli że woła coś woła
i opada znów na dno
właściwie to nie wiem
czy on wodę zbiera czy z góry powietrze
i miesza się miesza to wszystko niebieskie
co młyn złapał płynnie nad sobą
dołem poturkoce
pokaże się znowu potoczy
do żalu od bólu
biedne currirulum



Komentarze
Pokaż komentarze (2)