Wczoraj w godzinach popołudniowych zakończyła swą prawna egzystencję ustawa lustracyjna. Dla osoby zajmującej się prawem zawodowo, stwierdzenie nie konstytucyjności wielu z zaskarżonych przepisów było oczywiste. Przepisy owe koniec końców nie weszły w życie. Pytanie, co dalej?
Wszystko zależy od tego, co znaczy owo dalej i dla kogo. Należy zauważyć pewną tendencję generalną, która uwidoczniła się po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, wszyscy, niezależnie od politycznej proweniencji nagle opowiadają się za ujawnieniem całości archiwów. Dlaczego? Ponieważ przepisy takie byłby niekonstytucyjne.
Dlatego Prezes Rady Ministrów Jarosław Kaczyński wspomniał o ustawie z mocą Konstytucji RP ( takiego źródła powszechnie obowiązującego prawa Konstytucja RP nie przewiduje, a zatem nie można go wprowadzić do obrotu prawnego) czy też o zmianie Konstytucji RP, na którą nie ma szans.
Z tych właśnie przyczyn również SLD czy szeroko rozumiany LID opowiada się za otwarciem archiwów. Ci państwo zdają sobie sprawę, iż powszechny i nieograniczony dostęp do archiwów zostanie zakwestionowany.
Cop dalej? Porozumienie większości, rozumne i wykonalne. 100 osób z właściwym certyfikatem wykreślać będzie dane wrażliwe, przy założeniu, iż złamanie tajemnicy będzie sankcjonowanie karą dożywocia. Historycy powinni mieć od zaraz dostęp do archiwów bez ograniczeń z identycznym zagrożeniem. Ograny państwa na podstawie przebadanych dokumentów będą miały obowiązek wnioskowa o wszczęcie postępowania jeżeli ktoś popełnił przestępstwo. Sprawa zostanie rozpatrzona przez sąd.
Potrwa i będzie kosztować – to prawda.
Co z tego, przecież nie chodzi o wyniki w następnych wyborach tylko o prawdę.
P.S. Zobaczymy kogo ta prawda zniszczy?
Inne tematy w dziale Polityka
