Gramofon # 2 - Dorosłe Dzieci

Gramofon # 2 - Dorosłe Dzieci

Rok 1983. Prezydentem Polski na uchodźstwie był Edward Raczyński, a premierem Wojtek Jaruzelski. 14 maja zamordowano Przemyka - miał 19 lat. W czerwcu Papież Polak po raz drugi odwiedził swą ojczyznę, na żywo gardła zdzierało 7 milionów ludzi. 22 lipca zniesiono stan wojenny. W październiku Wałęsa dostał Nobla. A na „rynku" pojawił się LP grupy Turbo pod tytułem „Dorosłe Dzieci". Tytułowy utwór stanowił doskonałe odzwierciedlanie stanów zjednoczonych umysłów wielu młodych, którzy nie byli skorzy do machania czerwonymi sztandarami. Jasne, że piosenka to tylko... piosenka, ale bunt rodzi się w rozmaitych przestrzeniach.

Turbo: Dorosłe dzieci
Muzyka: Wojciech Hoffmann
Słowa: Andrzej Sobczak

Słowa:
Nauczyli nas regułek i dat
Nawbijali nam mądrości do łba
Powtarzali, co nam wolno, co nie
Przekonali, co jest dobre, co złe

Odmierzyli jedną miarą nasz dzień,
Wyznaczyli czas na pracę i sen.
Nie zostało pominięte już nic
Tylko jakoś wciąż nie wiemy jak żyć

Dorosłe dzieci mają żal,
Za kiepski przepis na ten świat!
Dorosłe dzieci mają żal,
Że ktoś im tyle życia skradł!

Nauczyli nas, że przyjaźń to fałsz
Okłamali, że na wszystko jest czas
Powtarzali, że nie wierzyć to błąd
Przekonali, że spokojny jest dom

Odmierzyli, każdy uśmiech i grosz
Wyznaczyli niepozorny nasz los,
Nie zostało pominięte już nic
Tylko jakoś wciąż nie wiemy jak żyć

Dorosłe dzieci mają żal
Za kiepski przepis na ten świat!
Dorosłe dzieci mają żal
Że ktoś im tyle życia skradł

Nauczymy się więc sami - na złość
Spróbujemy, może uda się to,
Rozpoczniemy od początku nasz kurs.
Przekonamy się czy twardy ten mur.

Odmierzymy, ile siły jest w nas
Wyznaczymy sobie miejsce i czas
A gdy zmienią się reguły tej gry
Może w końcu odkryjemy jak żyć!

Dorosłe dzieci mają żal
Za kiepski przepis na ten świat!
Dorosłe dzieci mają żal
Że ktoś im tyle życia skradł

Pozdrawiam.