Bóg wszechmogący stworzył wszystko, to wiemy z Biblii. My, lud mamy te fascynujące dusze, które po zgonie wędrują na łąki Pana i tam karnawał szczęśliwości odbywa się na całego do nieskończoności.
Ogólnie rzecz biorąc, 100 lat – to 100, to z jednej strony życzeniowość, a z drugiej złożyczenie - harówki, a następnie wieczność duchowych wakacji. Długa ta wieczność, a nic nie robienie to luksus, tylko wieczna radość w obliczu Pana troszkę irytuje.
Dajmy nato, miałem 4 żony i wszystkie kochałem, a każda z nich kochała mnie, i po rozwodzie żadna z nich nie wyszła za mąż, żywiąc do mnie najgłębszą miłość, a ja z każdą z nich utrzymywałem bardzo dobre relacje i opiekowałem się wszystkim dziećmi i te dziadki i żony równie kochałem. Wszystko co robiłem, było podyktowane miłością. Jaką konfigurację niebiańską zaproponuje mi Bóg, który jest przeciwnikiem poligamii? Wszyscy razem, czy każdy z osobna, ale jeżeli ja byłbym szczęśliwy tylko z nimi wszystkimi, a one wyłącznie monopolistycznie?
A nasi przyjaciele domowi; psy, koty, lamy (niektórzy moi znajomi mają lamy), kanarki? Wiążemy się z nimi emocjonalnie, a niejednokrotnie traktujemy te stworki jak członków rodziny, a kiedy umierają płaczemy i organizujemy im pochówek. Toć to skrajnie niechrześcijańskie, zwierzęta duszy nie mają. Pomyślcie, wasz pies wabiący się, np. Mścisław był z wami 19 lat i umiera, tj. zdycha i wasze dziecko najukochańsze pyta: - Tatku, a gdzie pójdzie Mścisław po śmierci? Większość powie do psiego nieba – tak powiedzą heretycy, a pozostali powiedzą: nigdzie, psy nie mają duszy, umierają i koniec – chrześcijanie jak wy mówicie?
Ja jak każde zwierze, które z nami współistniało opłakiwałem, choć umierało bezpowrotnie inaczej niżmy, ale my – ludzie – jesteśmy wyjątkowi, stworzeni na obraz Boga, dlatego jesteśmy mniej brutalni i tworzymy lepszy świat od tego bezdusznego świata zwierząt.
Pozdrawiam.
Inne tematy w dziale Polityka
