Kazimiera Szczuka naśmiewa się z miłości Marka Jurka do zapłodnionych komórek jajowych. Cóż, pomysł by zmieniać konstytucję jest w tej chwili niczym innym niż polityczną hucpą. Przecież i tak nikt teraz (w żadnym zresztą celu) nie zbierze konstytucyjnej większości! Równie dobrze mogę wnioskować o powołanie mnie głosami posłów na polski tron (zamiast Jezusa).
Rzecz jasna jak zwykle, nikt z polityków i dziennikarzy nie zawraca sobie głowy oczywistościami. Mamy więc kolejny odcinek politycznej telenoweli, tym razem pod tytułem „Aborcja”.
Feministki wykorzystały okazję podaną im na tacy przez Jurka i spółkę, przywracając temat aborcji, a przy okazji siebie do debaty publicznej. Według nich po zapłodnieniu powstaje zygota – zlepek pierwszych komórek. Dopiero potem tworzy się z nich człowiek. Kiedy – tego dokładnie nie precyzują. W każdym razie, mówią feministki, kobieta ma prawo decydować o własnym ciele i pozbyć się tego zbędnego zlepku komórek (Ciekawe, że niemal w ogóle nie jest analizowany przypadek, kiedy to mężczyzna każe kobiecie usunąć dziecko. Moim zdaniem zdarza się to równie często, jeśli nie częściej niż ów mityczny „wybór kobiety”).
Całkowicie popieram stanowisko feministek. Powiem nawet więcej – człowiek, już po tym jak opuści ciało kobiety nadal jest niczym więcej, jak zlepkiem komórek. Embrion, czy trzydziestolatek – to przecież żadna różnica!
Zygota przeszkadza tylko matce, która nie chce mieć rozstępów. Tymczasem gdy (nie usunięta odpowiednim czasie) zmienia się w dużą większą grupę komórek i wydostaje na zewnątrz ciała „nosicielki” zaczyna z czasem przeszkadzać dużo większej liczbie osób.
Wnioskuję więc o nadanie prawa do aborcji wszystkim obywatelom Rzeczpospolitej Polskiej – kobietom i mężczyznom, dorosłym i nieletnim. Niech każdy zdecyduje o sobie i pozbędzie się tych, którzy mu przeszkadzają. Przecież to tylko wyrośnięte zygoty!
Komentarze
Pokaż komentarze (15)