Dyskusja na temat Powstania Warszawskiego trwa już od kilku dni i z pewnością jest jedną z większych debat jakie przetoczyły się przez Salon24. Bez wątpienia oznacza to, iż polska historia jest nadal dla nas bardzo ważna. Nadal determinuje nasze myślenie o otaczającym świecie. Sądzę, że przez to właśnie tak różnimy się od wielu innych europejskich narodów.
Prawdopodobnie już wszyscy blogerzy wypowiedzieli się na temat Powstania. Napisano mnóstwo, rozważono (fakt, że zwykle pobieżnie) dokładnie każdy aspekt tego historycznego wydarzenia. To, jak wiele napisano, też kilka razy podkreślono.
Dominuje entuzjastyczny ton tekstów. Że walka, że wolność, że zemsta, że nie można było inaczej. Zastanawia mnie, czy zwolennicy „pójścia w bój bez broni” zdają sobie sprawę czym jest wojna.
Słyszeliście kiedyś huk wybuchających pocisków artyleryjskich? Czuliście jak wtedy drży ziemia? Wiecie co się dzieje z nerwami człowieka, gdy widzi rozpadające się ciała przyjaciół?
Znacie zapach ludzkich wnętrzności? Krwi zmieszanej z błotem i uryną? Czuliście kiedyś smród tysięcy nie pochowanych ciał? A może widzieliście leżące na ulicy trupy swych najbliższych?
Wiecie, jaki to ból, gdy kula rozrywa organy waszego ciała? Gdy granat wybucha i urywa rękę? Wyobrażacie sobie, co czuje człowiek bez nóg leżący godzinami na polu bitwy i nie potrafiący umrzeć?
Lecz żołnierze i tak mają dobrze. Los cywilów, zdanych na łaskę wroga jest o wiele straszniejszy. Zwłaszcza gdy łaski nie ma co oczekiwać.
Wiecie jak to jest być bezbronną kobietą, która widzi jak bandyci w czarnych mundurach tłuką jej dziećmi o chodnik, a ją samą potem zbiorowo gwałcą? Znacie uczucie, gdy człowiek jest pędzony pod ścianę, odarty z wszelkiej godności i sika pod siebie ze strachu?
Wojna nigdy nie jest piękna. Umieranie nigdy nie jest słodkie i zaszczytne. Powiedzcie mi więc Wy, siedzący wygodnie przed komputerami, w bogatej i bezpiecznej Polsce. Łatwo by Wam było umrzeć? Za Polskę?
Komentarze
Pokaż komentarze (68)