„ BURZA „
Rozdział VII
„ FRANCUSKA ROBOTA „
Keflavik. Islandia. 1 maja 2029.
Amerykańska baza wojskowa.
Obraz telewizyjny pokazywał wielkie gruzowisko, a komentarzem była przejmująca cisza.
Sierżant Miller wyłączył odbiornik i wyszedł z pokoju, w którym zostało dwóch oficerów.
- Kapitan Treville i jego ludzie spisali się znakomicie. Groźba powstania europejskiego superpaństwa oddaliła się bezpowrotnie. – stwierdził generał Lee Wallace.
- Chwała bohaterom ! Uczcijmy jego poświęcenie minutą ciszy i tym dobrym trunkiem. – zaproponował major Chris Woods.
Dwaj przyjaciele stuknęli się pełnymi szklaneczkami i w milczeniu delektowali bursztynowym płynem.
Po dwóch minutach wznowili rozmowę.
- Wszystko poszło zgodnie z planem pułkownika Bodmera, no i z naszym planem, ale to nie kończy tej części naszej operacji. – stwierdził generał Wallace.
- Można powiedzieć, że akcja była efektywna i efektowna zarazem. Pułkownik Bodmer zmodyfikował plan Treville`a i dodał niezbędną oprawę medialną, bo ten chciał przeprowadzić akcję w stylu bokserskim, czyli doskocz-przypieprz-odskocz. Teraz, grupa generała Pujola ma do wykonania jeszcze trudniejsze zadanie. – zauważył major Woods.
- To prawda. Taka egzekucja nie zostałaby dobrze przyjęta przez opinię społeczną i tylko zaszkodziłaby sprawie. Bodmer jest geniuszem, sprawił, iż po tym wydarzeniu to Los Euros zostaną bohaterami, a nie komisarze. Nie możemy ingerować w wewnętrzne sprawy Francji, ale będziemy naszym sojusznikom pomagać w sprawach wywiadowczych i propagandowych. Francja musi zerwać się z łańcucha Niemiec, bez tego nie uda się zbudować w Europie Środkowo-Wschodniej sojuszu Trójmorza. – powiedział Wallace.
Obaj znowu łyknęli ze szklaneczek.
- Teraz, chyba nastąpi ruch Berlina ? – spytał retorycznie Woods.
- I to bardzo szybko, ale nasi sojusznicy odpowiedzą natychmiast. – stwierdził Wallace.
- A co z tobą ? – major spytał generała.
- No cóż, jutro lecę do Szwajcarii, żeby dopiąć sprawy na ostatni guzik. Potem wracam do Stanów, a ty zostaniesz koordynatorem operacji „Śródziemie”.
Berlin. 5 maja 2029.
Konferencja prasowa.
Trzydzieści osiem ekip telewizji liberalno-lewicowych ( globalistycznych ) oraz CCNews z Francji, jedna telewizja ze Szwajcarii, czekało z niecierpliwością na wystąpienie ważnych europejskich polityków.
Wszyscy zgromadzeni w dużej sali, z kamerami i mikrofonami gotowymi do użycia. Czekają na kanclerza Niemiec, prezydenta Francji, premiera Włoch i premiera Hiszpanii, którzy mają wspólnie wystąpić, wygłosić bardzo ważne oświadczenie, a potem odpowiadać na pytania zaprzyjaźnionych, globalistycznych stacji telewizyjnych.
Wreszcie nadszedł ten moment.
Kanclerz Republiki Federalnej Niemiec zaczął przemowę:
- W imieniu Komisji Europejskiej, wszystkich unijnych instytucji, wszystkich europejskich sądów i trybunałów … Wzywamy wszystkie kraje Unii Europejskiej do zachowania spokoju, solidarności i stanowczego potępienia tego bezprecedensowego aktu terroru …
Na sali słychać było tylko pracujące kamery.
… Łagodność i wyrozumiałość, którą stosowaliśmy wobec prawicowo-narodowego populizmu, przyniosły opłakane skutki. Chrześcijańska, konserwatywna, nacjonalistyczna, prawicowa, faszystowska hydra, uniosła swój krwiożerczy łeb i dokonała brutalnego, krwawego zamachu na jądro europejskiej demokracji i praworządności …
Kanclerz Niemiec uniesionym głosem gromił sprawców tego zuchwałego czynu.
… Wzywamy wszystkie kraje członkowskie do ostatecznego rozwiązania tej kwestii. Jest to sprawa kluczowa dla przetrwania Unii Europejskiej. Jeżeli nie zrobimy porządku z elementami wywrotowymi i destabilizującymi nasz europejski, demokratyczny i praworządny ład, to czeka nas ponura przyszłość …
Trzech pozostałych polityków ze zrozumieniem przysłuchiwało się słowom wypowiadanym przez lidera nowoczesnej, postępowej i humanistycznej Europy.
… Przypominamy również, że wszystkie kraje członkowskie zobowiązane są wdrażać w życie wszystkie dyrektywy Komisji Europejskiej, które mają jeden wspólny cel: uratować klimat i przyczynić się do rozwoju demokracji, praworządności i krzewienia europejskich wartości oraz podniesienia statusu materialnego naszych obywateli na niebotyczny poziom …
Warszawa. 8 maja 2029.
Konferencja prasowa.
Na dużej scenie było ustawionych siedem pulpitów z naklejonymi flagami państwowymi.
Prezydenci i premierzy reprezentowali takie kraje jak: Estonia, Łotwa, Litwa, Polska, Czechy, Słowacja i Chorwacja.
Ekipy telewizyjne w pełnej gotowości, czekają na pojawienie się liderów państw, którzy mają ogłosić bardzo ważną decyzję, a później odpowiadać na pytania przedstawicieli mediów.
Po dziesięciu kolejnych minutach oczekiwania, przedstawiciele siedmiu państw Europy Środkowo-Wschodniej weszli na scenę i stanęli przed kamerami.
Chwila szeptów, chrząkania, kiwania głowami i w końcu rozpoczął prezydent Polski, Karol Odnowicki, posługując się dobrym angielskim:
- Na wstępie, zobligowany przez wszystkich tu obecnych przywódców państw, chciałbym złożyć kondolencje rodzinom wszystkich … niewinnych ofiar wypadków w Brukseli …
Zapadła dziesięciosekundowa pauza, podczas której wszystkie kamery skupiły się na twarzy prezydenta Polski.
… Szanowni państwo … Dotychczasowa formuła Unii Europejskiej wyczerpała się … Rządy Komisji Europejskiej zakończyły się katastrofą dla państw członkowskich. Jedynym państwem, które przy pomocy sztucznej waluty euro, odnosiło wymierne korzyści, to Niemcy … Dyrektywy wprowadzane przez Unię oraz ostentacyjne łamanie prawa unijnego przez Komisję Europejską, przyczyniło się do zdegradowania państw członkowskich, a co za tym idzie, drastycznego spadku pozycji Unii Europejskiej w światowej gospodarce … Bilans ostatnich 15-20 lat jest następujący: setki samobójstw, tysiące depresji, dziesiątki tysięcy zbankrutowanych drobnych i średnich firm oraz gospodarstw rolnych, dwucyfrowe bezrobocie w większości krajów zachodniej Europy i drastyczne obniżenie stopy życiowej … Ubóstwo energetyczne, degradacja narodów na wszystkich poziomach, lawinowy przyrost przestępstw, popełnianych przez imigrantów, w drugim i trzecim pokoleniu oraz nielegalnych imigrantów …
Prezydent Polski zawiesił głos i rozglądnął się po sali, chcąc zobaczyć, czy jego słowa dotarły do przedstawicieli mediów i reszty widowni.
… Krótko mówiąc: zamiast do reklamowanego raju, Europa zmierzała do piekła … Coś się skończyło i czas rozpocząć nowy projekt … Proponujemy powstanie organizacji międzynarodowej opartej wyłącznie: na swobodnym przepływie pracowników, towarów i usług, w której wszelkie strategiczne decyzje będą podejmowane jednogłośnie … Warunkiem niezbędnym przystąpienia do tej organizacji jest przynależność do sojuszu militarnego NATO, który zagwarantuje bezpieczeństwo naszej organizacji … Niniejszym, proponujemy powstanie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, zwanej również Paktem Trójmorza …
Berlin. 9 maja 2029.
Naradę rozpoczął kanclerz Armin Hacken.
- Proszę referować, panie pułkowniku. – powiedział kanclerz.
- Nasz człowiek w Brukseli, major Globcke, pełniący oficjalnie funkcję wice ambasadora, sporządził raport. Przedstawię skrótowo jego treść … Zamachu dokonała nieznana grupa, która przedstawia się jako Los Euros, czyli zbrojne ramię Ruchu Wolnej Europy …
Wszyscy uważnie słuchali słów pułkownika Reinera.
… Zakładnicy, którzy wyszli z tego cało, twierdzą, iż terroryści posługiwali się językiem niemieckim i francuskim, ale nie byli to Niemcy i Francuzi. Wyraźnie słychać było różne europejskie akcenty. Wygląda na to, że to była grupa najemników z całego kontynentu …
- Kto ich zwerbował i opłacił ? – spytał szef kancelarii.
… Dowódca tej grupy na pewno był Francuzem …
- Czy to pewne ? – spytał minister spraw wewnętrznych.
… Tak, mówił mało, ale analiza nagrania z tego nieszczęsnego podcastu nie pozostawia żadnych wątpliwości. Wracając do meritum, świadkowie wskazują, że to byli zawodowcy … zdyscyplinowani i konsekwentni w działaniach … Wszystkie zeznania i przebieg zdarzeń wskazuje na to, że to byli żołnierze …
- Wiedziałem ! … Wiedziałem, że to robota Amerykanów ! … Opłacili grupę najemników ! – zakrzyknął kanclerz.
… Dodam jeszcze, że w Dublinie wzięli na zakładników rodziny ambasadorów Belgii i Niemiec, prawdopodobnie, żeby w razie ujęcia któregoś ze swoich ludzi, dokonać wymiany … To była świetnie zorganizowana i przeprowadzona operacja. – dokończył z lekką zazdrością w głosie szef wywiadu.
Zapadła niezręczna cisza, podczas której uczestnicy narady przeklinali w myślach ludzką niegodziwość i niewdzięczność.
- Panie ministrze, proszę powiedzieć jak wyglądają sprawy związane z pogrzebem Ursuli von der Vikzin ? – wznowił naradę kanclerz.
- Jeżeli o to chodzi, to rodzina kategorycznie zabroniła obecności kogokolwiek ze strony władz niemieckich …
- Jak to !? – oburzył się kanclerz Hacken.
… No … zgodnie z poleceniem, nie łączyłem żadnej rozmowy z pana gabinetem. David, Sophie, Donata, a nawet Victoria, domagali się wielokrotnie rozmowy z panem …
- Czego chcieli !? – warknął Hacken.
- Byli wściekli na władze niemieckie i żądali głów tych, którzy zaniedbali swoje obowiązki i dopuścili do tego zamachu, który skończył się tak tragicznie dla ich matki.
Kanclerz z trudem panował nad nerwami.
- Bardzo dobrze, że postąpił pan zgodnie z zaleceniem … Jeszcze tylko tego brakowało, żebym musiał wysłuchiwać krzyków tych arystokratycznych bachorów … Ten kapitan, który odpowiadał za ochronę Berlaymont wrócił już do Niemiec ?
- Tak.
- Zdegradować i zwolnić ze służby ! – rozkazał kanclerz.
- Jawohl, mein kanzler !
- Cholera jasna ! … Nawet nie możemy zrobić z niej męczennicy, bo te wszystkie kompromitujące fakty krążą po świecie …
- Ten podcast ma już ponad miliard wyświetleń. – wtrącił ze smutkiem w głosie Gimmler.
… Właśnie, co to za telewizja, która to puściła w internet ? – Hacken skierował pytanie do szefa wywiadu.
- To jakaś niszowa stacja z Francji. Służby francuskie natychmiast przystąpiły do działania, ale w miejscu nadawania sygnału nikogo już nie było. Zdążyli zabrać sprzęt i uciec.
- No tak, na nich nie można liczyć. – skwitował kanclerz i zastanawiał się nad kolejną kwestią.
Następnie wydał polecenie ministrowi spraw wewnętrznych.
- Panie ministrze, rozkazuję jeszcze bardziej zintensyfikować działania wobec konserwatystów, katolików i kleru ! … Do końca roku należy rozprawić się z prawdziwą opozycją, a jej liderzy mają wylądować w więzieniu !
- Ależ panie kanclerzu, musimy mieć jakieś dowody, podstawę prawną …
- Nie interesuje mnie podstawa prawna ! Interesują mnie rezultaty !
- Jawohl, mein kanzler. – zapewnił minister spraw wewnętrznych.
Kanclerz uspokoił się trochę i kontynuował.
- Nie możemy dopuścić do powstania Trójmorza. To jest inicjatywa, która stoi w poprzek idei europaństwa. Panie ministrze, należy skoncentrować działania naszej dyplomacji, agentury wpływu, mediów na jednym celu: storpedować ideę Trójmorza, nie dopuścić do powstania tego paktu. Najważniejsza jest oczywiście Polska.
- Tak, panie kanclerzu, zaraz po naradzie wydam odpowiednie zalecenia i wytyczne.
- Ja również wyślę polecenia do naszych mediów i agentów. – zapewniał pułkownik Reiner.
- Pan, pułkowniku, zostanie po zakończeniu narady, musimy omówić jeszcze inne sprawy.
***
- Jak wygląda sprawa … neutralizacji prezydenta Odnowickiego ? – spytał Hacken.
- My wytypowaliśmy tego samotnego wilka, trwa jego „obróbka”, Rosjanie mają gotowego zamachowca-sprzątacza, a termin i miejsce … wybrali sami Polacy. – odpowiedział szef BND.
- Jak to ? – zdziwił się kanclerz.
- Konferencja założycielska Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej odbędzie się na początku września w Bratysławie, to był pomysł Polski i wszyscy się na to zgodzili.
- Doskonale, w Warszawie, czy w Bukareszcie, byłoby trudniej. – ucieszył się kanclerz.
- Od następnego tygodnia rozpoczniemy szeroko zakrojoną kampanię przeciwko prezydentowi Odnowickiemu, dokładnie taką samą jak przeciwko prezydentowi Kaczorowskiemu. Nasze pudła rezonansowe codziennie będą niszczyć jego wizerunek oraz żony. Włączą się także celebryci, artyści, naukowcy, podstawieni kibice i narodowcy. Puścimy w obieg medialny fałszywe przepowiednie sugerujące jego upadek, jasnowidze i wróżki będą przedstawiać wizje jego gwałtownej śmierci. Jednym zdaniem, demokratyczny świat będzie przygotowany na jego odejście … i nie będzie go żałował. – szef wywiadu objaśniał kanclerzowi strategię postępowania z niewygodnym dla Niemiec prezydentem Polski.
- Dobrze, a teraz druga kwestia, chodzi o Bawarię i operację „Landsknecht”. Co dzieje się w tej sprawie ?
- Panie kanclerzu, tutaj musimy postępować bardzo ostrożnie. Przecież chodzi o część Republiki Federalnej, o niemiecki land.
- Wiem, pułkowniku, ale czas biegnie nieubłaganie. Na początku następnego roku napłynie wielka fala islamskich imigrantów, wśród nich będą nasi przyszli żołnierze. Oni oraz ci, którzy już służą w naszej armii, mają rodziny. Musimy przygotować dla nich miejsce do życia.
- Rozumiem, panie kanclerzu, przyspieszę bieg zdarzeń maksymalnie, jak tylko się da.
- Liczę na pana, pułkowniku. Nadchodząca IV Rzesza musi zadbać o swoją przyszłą armię. – zakończył kanclerz Niemiec.
9 lipca 2029.
Media lewicowo-liberalne ( globalistyczne ) donoszą:
… Od dwóch miesięcy policja i służby, w Niemczech, we Francji, we Włoszech i w Hiszpanii, dokonują seryjnych aresztowań członków ruchów narodowych, katolickich i konserwatywnych, którzy sympatyzują i popierają publicznie hasła Ruchu Wolnej Europy …
… Cały wolny, humanistyczny, demokratyczny i praworządny świat, popiera ściganie i zwalczanie ruchów nacjonalistycznych i faszystowskich ..
Media konserwatywno-narodowe informują:
… Od dwóch miesięcy, w Niemczech, we Francji , we Włoszech i w Hiszpanii, wzmogła się fala prześladowań wobec środowisk konserwatywno-narodowych, które domagają się zdecydowanych działań w celu uratowania europejskich ojczyzn …
Saint Denis. 10 lipca 2029.
Generał Pujol dyskretnie przyglądał się trzem oficerom, jakby chciał znaleźć jakiś element niepewności, zawahania czy zwątpienia. Nic podejrzanego nie znalazł i z tego powodu był dumny.
To będzie jedna bitwa i jej wynik zadecyduje o losie ich ukochanej Francji na wiele kolejnych lat, a może nawet dekad. Dlatego, żaden z nich nie może zawieść.
Tyle lat czekał na tę ostatnią naradę. Przygotowywał się do niej bardzo starannie i chciał dobrze wypaść przed swoimi towarzyszami broni. Być może dlatego odczuwał dużą tremę.
- Pytanie podstawowe. Czy rozpoczynamy naszą operację za dwa dni ?
- Tak. Prezydent na pewno będzie wtedy nocował w Wersalu. – odpowiedział z satysfakcją w głosie pułkownik Bodmer.
- Dobrze. Czy pana grupa jest gotowa ? – pytanie do kapitana Llorisa.
- Oczywiście, mam nadzieję, że nasi sojusznicy zapewnią nam także usługi hakerów. – odpowiedział kapitan.
- Do tej pory nas nie zawiedli … W razie czego, mamy ekipę „monterów”. – stwierdził generał.
- Tak jest, będzie czekała w rezerwie. – potwierdził kapitan.
- My z pułkownikiem odegramy małą komedię, a czy pan jest gotowy na sto procent ? – pytanie do pułkownika Bodmera.
- Grupa gotowa, materiały przekażę tuż przed akcją kapitanowi, sam zajmę się więzieniem i sędzią. – meldował pułkownik.
Generał zastanawiał się nad kolejną sprawą.
- Czy „najemnicy” także są gotowi do akcji ?
- Oczywiście, oni rozpoczną jako pierwsi. Przygotują małą aczkolwiek niezbędną inscenizację, a potem, że się tak wyrażę, posprzątają za sobą. – uśmiechnął się pułkownik Bodmer, ale jego wzrok wybiegł daleko w przyszłość, i widział niezbyt optymistyczną przyszłość dla wrogów Francji.
Aix-en-Provence, niedaleko Marsylii. 11 lipca 2029. Godz. 22:07.
Komenda policji.
Dwóch mężczyzn wyszło poza teren jednostki.
Był gorący wieczór, więc idąc chodnikiem, zastanawiali się którą knajpę odwiedzić po służbie.
Zajęci rozmową nie zauważyli, że ulicą, wolno jedzie za nimi duży samochód z napisem „Victor le Nettoyeur”.
Kiedy skręcili w następną ulicę, zastąpił im drogę chwiejący się na nogach mężczyzna.
- Uummm … przee … aam …
Zataczający chwycił za ramię jednego z idących mężczyzn.
Samochód zatrzymał się niecałe dziesięć metrów od tej trójki.
- Spadaj pijaczku ! - obruszył się Basam.
Mężczyzna uczepił się mocno ramienia, a i tak ledwo trzymał równowagę.
Tylne drzwi od samochodu otworzyły się i wyskoczyło na jezdnię trzech mężczyzn w kominiarkach.
- Chcesz w ryja ! – krzyknął Galib.
Pijany mężczyzna nie zamierzał puścić „oparcia”.
Trzech osobników w kominiarkach błyskawicznie znalazło się za plecami Basama i Galiba, a „pijaczek” momentalnie otrzeźwiał.
Zaufani porucznika Asassinela poczuli na plecach lufy od pistoletów.
- Ręce za siebie.
Obu skrępowano ręce za plecami.
- Pakować się do auta.
Za piętnaście sekund, na ulicy nie było już nikogo, a samochód odjechał.
13 lipca 2029.
Wersal. Godz. 0:38.
Jeden z czterech mężczyzn siedzących po ciemku na ławce w małym pomieszczeniu, podświetlił tarczę zegarka i zapytał cicho:
- Kapitanie, może już ruszajmy ?
- Jeszcze nie, podejdziemy do ściany za piętnaście pierwsza.
***
Fragment ściany wewnątrz kominka uchylił się bezszelestnie robiąc prześwit, przez który bez problemu przeszło czterech mężczyzn.
Ubrani byli w czarne, matowe kombinezony. Na głowach mieli czarne kominiarki, a na nich założone noktowizory. Ich obuwie miało kauczukowe podeszwy.
Po wyjściu z kominka ustawili się w szeregu, wyprostowani, nasłuchując i patrząc w kierunku wielkiego łoża, w którym spały dwie osoby.
Po trzydziestu sekundach dowódca ruszył w stronę dużego łóżka, a za nim pozostała trójka intruzów.
Dwóch mężczyzn wyciągnęło małe pudełka, a z nich małe strzykawki i przygotowało je do użycia.
Cała akcja poszła bardzo sprawnie. Dwie osoby śpiące w łożu zostały unieruchomione na wiele godzin.
- Pamiętajcie, zabieramy go wraz z ubraniem.
***
Rozpędzona półciężarówka wjechała na drogę szybkiego ruchu przecinając kierunek prowadzący na zachód Paryża.
Zderzak samochodu okazał się mocniejszy od niskiej barierki oddzielającej przeciwległe kierunki jazdy i wóz z piskiem opon skręcił na pas prowadzący w kierunku centrum Paryża.
Jednostka wojskowa. Nanterre. Godz. 1:32.
Kantyna oficerska.
Zabawa trwała w najlepsze.
Dwudziestu oficerów i pięciu cywilów siedziało przy dużym stole zastawionym jedzeniem i alkoholem.
Gwar był tak duży, że w tle, ledwo przebijała się muzyka z odtwarzacza, w którym algorytm sztucznej inteligencji wyszukiwał z głębin internetu naturalne dla gustu biesiadników muzyczne przeboje.
Generał Pujol, który markował picie, już od pół godziny z niecierpliwością czekał na pojawienie się oficera dyżurnego, dyskretnie obserwując jak wszyscy wokół z każdym wypitym kieliszkiem, mają kłopoty z koordynacją i dobrą dykcją.
W końcu do sali wbiegł oficer i nachylił się nad głową generała.
- Panie generale, pilny telefon do pana. Dzwoni minister spraw wewnętrznych …
***
Generał przez parę sekund zbierał się do odpowiedzi.
- Panie ministrze, minister obrony narodowej jest … niedostępny. W takich okolicznościach jestem do pana dyspozycji … Sytuacja jest nadzwyczajna, więc trzeba podejmować niestandardowe decyzje i to szybko. Trzeba uwolnić tych więźniów i dostarczyć ich do moich żołnierzy. Jednocześnie, trzeba przygotować uderzenie na XIII dzielnicę, wyłącznie siłami wojskowymi, a policja ma zabezpieczać porządek w mieście i nasze tyły. Po wymianie więźniów na prezydenta, gdy będzie już bezpieczny, zaatakujemy to gniazdo szerszeni i zrobimy porządek w XIII dzielnicy …
- Oto słowa godne prawdziwego żołnierza … i męża stanu. Dostanie pan ode mnie pełnomocnictwo i wolną rękę w doborze środków. Tych uwolnionych więźniów i tak wkrótce wyłapiemy … Ma pan uwolnić prezydenta i sprowadzić go do pałacu !
Generał Robert Pujol, jako człowiek czynu, nie wahał się nawet przez chwilę.
- Dziękuję za zaufanie, panie ministrze. Moja jednostka przystępuje do działania …
***
Generał Pujol zamknął drzwi od gabinetu, usiadł naprzeciwko pułkownika, wyjął z szuflady kawałek kartki i coś szybko napisał.
Potem podsunął kartkę przed oczy pułkownika.
„Rozmawiajmy tak, jakby to było nagrywane.”
Pułkownik Audart potrząsnął głową na znak zrozumienia, a generał Pujol schował karteczkę do kieszeni i zapytał głośno:
- Pułkowniku, ilu żołnierzy mamy na stanie ?
- Odliczając zmianę wartowników, 745 żołnierzy, ale zdolnych do podjęcia działań operacyjnych mamy ledwie ponad 600 … Właściwie, to wszyscy coś wypili, ale te sześć setek nadaje się do …
- Rozumiem, pułkowniku. To moja wina, pozwoliłem na świętowanie, więc nie ma się co dziwić. – przerwał generał.
… Na tę chwilę mamy do dyspozycji tylko tylu żołnierzy oraz dwóch w miarę trzeźwych oficerów i trzech podoficerów.
- Dobrze, jak stoimy ze środkami transportu ? – spytał generał.
- Dwa sprawne śmigłowce, a ciężarówek i wozów transportowych mamy do przewiezienia na raz, około 400 ludzi. – odpowiedział pułkownik Audart.
Generał podjął decyzję bez zbędnej zwłoki.
- Śmigłowce zostają do mojej dyspozycji. Zapakować na wozy tylu żołnierzy ilu się da, reszta będzie naszymi odwodami. Niech kombinują transport na własną rękę, niech rekwirują samochody, wzywają taksówki, łapią stopa … w końcu są żołnierzami … W trakcie jazdy podzielicie się na cztery zgrupowania. Pan, pułkowniku, poprowadzi jeden z oddziałów, dwa następne tych dwóch oficerów, a czwarty poprowadzą podoficerowie. Zaatakujecie jednocześnie z czterech kierunków, oczywiście po uwolnieniu prezydenta Miniona. Ja zostaję tutaj na nasłuchu, pan koordynuje całą operację na miejscu. Wykonać !
- Tak jest, panie generale !
Po wyjściu pułkownika, generał chwycił za słuchawkę i po chwili wydał polecenie:
- Oficer dyżurny ?
- …
- Natychmiast połączyć mnie z komendantem Policji paryskiej i komendantem Żandarmerii ! … Potem z szefem sztabu generalnego ! … Następnie z paryskim zakładem energetycznym i Ministerstwem Komunikacji Cyfrowej ! …
***
XIII dzielnica. Paryż.
Mężczyzna siedział w fotelu, do którego przywiązano jego ręce i nogi. Usta miał zaklejone taśmą.
Kamera, która pokazywała fotel z mężczyzną, zamontowana była w górnym rogu pokoju w odległości 7-8 metrów. Mimo tego, bez trudu można było rozpoznać uwięzioną postać.
To był prezydent V Republiki Francuskiej, Eric Minion.
***
Jednostka wojskowa. Nanterre.
- Panowie, zadania mamy ustalone. Żandarmeria zabezpiecza obrzeża miasta, Policja zabezpiecza teren miasta z wyjątkiem XIII dzielnicy, którą zajmie się armia. Na tym kończymy, bo każda minuta się liczy. Dziękuję za uwagę.
Generał Robert Pujol zakończył video-konferencję.
Paryż. Godz. 2:18.
Więzienie Zdrowia.
Dwa samochody osobowe i dwie ciężarówki z oznaczeniami MSW zatrzymały się przed bramą główną.
Pułkownik Clement Bodmer rzucił do kierowcy:
- Pilnuj samochodu, ja idę dopilnować, żeby nie zapomnieli o naszym człowieku.
- Tak jest, pułkowniku.
***
Jednostka wojskowa. Nanterre.
Generał Pujol siedział na krześle i co chwila zerkał na zegar.
Dwa metry od niego siedział żołnierz obsługujący radiostację, który miał założone słuchawki i z uwagą nasłuchiwał wszystkich dźwięków w eterze.
***
Paryż.
Siedziba Francuskiej Telewizji Państwowej.
Kapitan Remy Lloris zakończył połączenie i schował telefon komórkowy do kieszeni marynarki. Sięgnął po radio.
<< Sierżancie, zgłoś się. >>
Radio odezwało się natychmiast.
<< Jesteśmy za rogiem. >>
<< Pilnuje pan wejścia do budynku. Nikt, oprócz naszych nie może wejść do środka, dopóki nie dam zezwolenia. >>
<< Tak jest. Będziemy waszym ubezpieczeniem. >>
Sierżant Lorant potwierdził gotowość.
Trzech mężczyzn sprawdziło broń, a czwarty sięgnął po laptopa.
Potem wysiedli z samochodu i poszli w kierunku wejścia głównego do siedziby państwowej telewizji.
***
- Proszę, oto pełnomocnictwo podpisane przez ministra spraw wewnętrznych …
Kierownik zmiany i szef ochrony zobaczyli duplikat dokumentu podpisanego przez ministra.
… W laptopie mam wersję elektroniczną …
Obaj mężczyźni przyjęli do zrozumienia słowa i okazany dokument, który przedstawił im kapitan Lloris.
… Mamy sytuację nadzwyczajną, a ja dostałem zadanie uruchomienia kanału komunikacji z terrorystami, dlatego proszę o udostępnienie na kilka godzin pasma kanału „France Info” …
***
<< Sierżant Musamba melduje gotowość oddziału zwiadu. >>
<< Zrozumiałem. Będziecie naprowadzani przez wóz komunikacji, który obsługuje drona obserwacyjnego. >>
<< Przyjąłem. Wykonuję. >>
XIV dzielnica. Paryż.
Piwiarnia „Les Catacombes”.
Trzech mężczyzn stało w bramie, obserwując okna knajpy i wsłuchując się w dźwięki wydobywające się na zewnątrz.
- Uważaj, masz nas tylko drasnąć, żeby była krew.
- Jasne, przecież nie przestrzelę wam gnatów, lubię was …
Potem drugi głos nie wytrzymał i zachichotał.
***
Przy barze siedziało trzech żołnierzy Legii Cudzoziemskiej, a przy stoliku w pobliżu, kolejnych czterech.
Naszywki na ich mundurach wskazywały jednoznacznie, że służą w 2 Regimencie Powietrznodesantowym.
Jeden z siedzących przy barze spojrzał na zegarek, a potem obrócił się do siedzących przy stoliku i głośno zawołał, przekrzykując muzykę puszczaną w lokalu:
- Heiko, idziesz na fajkę !
Legionista, w stopniu sierżanta, machnął ręką i wstał od stolika.
W tej chwili, na ulicy rozległy się dwa strzały.
Wszyscy legioniści poderwali się na nogi i wybiegli z piwiarni.
***
Kanał "France Info" przerwał aktualny program i zaczął nadawać materiał, który zawierał: skany dokumentów, nagrane rozmowy, wyciągi z przelewów, zdjęcia, nazwiska, daty, fakty …
… Pierwsza sprawa jaka została przedstawiona to autentyczne materiały przedstawiające niepodważalne dowody na sfałszowanie wyborów prezydenckich …
***
XIII dzielnica.Paryż.
<< Tu oddział zwiadowczy. Jesteśmy pod budynkiem, z którego wychodzi sygnał GPS. Brak kontaktu z przeciwnikiem. >>
<< Bądźcie ostrożni. Dron sygnalizuje brak śladów żywych osób, prawdopodobnie w piwnicy trzymają prezydenta. Pamiętajcie, tylko jego życie się liczy. >>
***
Portale internetowe mediów lewicowo-liberalnych we Francji zostały zaatakowane dwoma wirusami, przez grupy hakerskie nazywające się „Euroggedon”.
Pierwszy wirus, „Fit For 99”, spowodował, że w ciągu dziesięciu sekund poziom jasności zmniejszył się do 1 %. Obraz na ekranie zrobił się całkowicie ciemny.
Drugi wirus, „ETS 3 i 1/3”, objawił się tym, że obraz na ekranie zrobił się niebieski, a na tym tle pojawiło się 27 żółtych, grubych gwiazdek oraz 7 gwiazdek chudych. Po dziesięciu sekundach chude gwiazdki zjadły pozostałe 27 gwiazdek.
***
XIII dzielnica. Paryż.
Żołnierz w mundurze legionisty włączył silnik i ruszył prosto na słup energetyczny.
Sześciu pozostałych legionistów patrzyło na to z ciekawością.
Samochód po dziesięciu metrach uderzył w cel i zatrzymał się, a legionista odpiął pas i wysiadł.
- No, na co czekacie. Dawać tego drugiego.
Dwóch żołnierzy przyciągnęło ciało mężczyzny i posadziło na siedzeniu kierowcy. Na siedzeniu pasażera posadowione było ciało innego mężczyzny.
- Dwaj sprej.
Po minucie na bocznej karoserii samochodu pojawił się napis zrobiony białą farbą.
„Dżamal, idziemy po ciebie !”
- Dobra, zwiad powinien być koło budynku. Kasper ostrzelaj ich od przodu, a potem postrzelamy na wiwat i spieprzamy na zachód.
Wywołany legionista stanął koło słupa i strzelił po dwa razy do trupów.
Dowódca cmoknął z zadowoleniem.
- Teraz wygląda bardzo autentycznie … Dobra po pół magazynka i uciekamy.
Na ulicy rozpętała się kanonada …
***
Niedaleko sierżanta i jego ludzi, o w odległości 300-400, rozległy się strzały, z różnego rodzaju broni.
<< Tu sierżant Musamba ! … To zmyłka ! … Sprawdziliśmy dokładnie cały budynek. Tu nikogo nie ma ! … W piwnicy znaleźliśmy pomieszczenie z pustym fotelem i kamerą zamontowaną w rogu ściany … Na fotelu leżał nadajnik GPS ! … >>
Nasłuchujący generał Pujol uśmiechnął się szeroko, a jego oczy zabłysły.
Pułkownik Audart wypowiedział szybko kilka soczystych przekleństw i chwycił energicznie za radio.
<< Co to za strzelanina ? >>
<< Nie mam pojęcia, pułkowniku. >>
<< Dobra. My zaraz ruszamy. Zostańcie na miejscu i zabezpieczcie obiekt ! >>
<< Tak jest. >>
Pułkownik wydał kategoryczny rozkaz.
<< Do wszystkich kompanii ! … Za trzy minuty dzielnica zostanie odcięta od energii i sieci komórkowej. Założyć noktowizory. Jak zapadną ciemności, ruszamy ! … Każdego, kto otworzy do nas ogień lub nie rzuci broni … macie zneutralizować ! … >>
Pułkownik patrzył przez chwilę na szykujących się do akcji żołnierzy, a potem odszedł w ustronne miejsce.
Zmienił kod do częstotliwości radia.
Pułkownik ściszył głos.
<< Czy Legia maszeruje ? >>
Po dziesięciu sekundach radio odpowiedziało.
<< Na razie Legia spaceruje. >>
<< Moja kompania idzie od zachodu. Naróbcie jeszcze trochę hałasu, trzeba wybudzić wszystkie szerszenie. >>
<< Tak jest. Legia maszeruje i hałasuje … he, he … >>
Pułkownik zmienił kod na poprzednią częstotliwość.
***
Trzech śniadych osobników przebiegło przez bramę i znalazło się na dużym atrium, pełniącym funkcję parkingu.
Szybko wspięli się na wysoki parter i zniknęli wewnątrz budynku.
***
Śpiący został gwałtownie budzony.
- Dżamal ! Dżamal ! Obudź się ! …
Zaspane oczy spojrzały na budzącego.
- Wstawaj ! Coś się dzieje na dzielnicy !
- Przecież u nas zawsze coś się dzieje …
- To poważna sprawa ! Wojsko do nas wkroczyło ! Widzieliśmy też zabitych … to Galib i Basam …
Dżamal aż podskoczył.
- Co !! Co ty gadasz !!
- Niestety, znam ich dobrze. Widzieliśmy trupy w rozbitym samochodzie.
- Gdzie !?
- Na styku Edisona i Bayeta.
Dżamal uzmysłowił sobie, że teraz on został przywódcą.
- Zbierajcie wszystkich ! … Wszystkich ! … Wyciągać całą broń ze skrytek. Będziemy walczyć ! … Bismillah !
***
Na kanale „France Info” przedstawiano teraz wszystkie najważniejsze fakty na temat zabójstwa Andre Vignala …
***
Paryż.
Rue de Cadette.
Na parkingu przed bramą wjazdową stały dwa auta, które były w zasięgu kamer umieszczonych na dużym budynku, zajmującym dużą powierzchnię posesji.
Z obu stron ulicy, do bramy wjazdowej zbliżały się ostrożnie dwie, trzyosobowe grupy mężczyzn, ubranych w ciemne stroje.
Kiedy każda z grup zatrzymała się na granicy zasięgu widoczności kamer monitorujących sytuację przed budynkiem, wtedy dwóch mężczyzn z grupy podchodzącej z prawej strony, wyciągnęło krótkie karabinki, przypominające wiatrówki.
Obaj mężczyźni, obserwowani przez resztę, wycelowali swoją broń w dwie kamery obserwujące bramę i fragment ulicy.
Dwa ciche pociski uszkodziły kamery, a wtedy jeden z obserwujących doskoczył do bramy i przecinakiem szybko sprawił, że furtka stanęła otworem dla całej grupy.
Niewielki oddział, z bronią gotową do strzału, błyskawicznie dostał się na teren posesji.
Za chwilę, w pobliżu bramy, po drugiej stronie ulicy, podjechały dwa osobowe auta i zaparkowały z wyłączonymi światłami.
***
Przewodniczący X, sekretarz, pan Y, pan Z, szef operacyjny i porucznik Asassinel, siedzieli na krzesłach patrząc z niepokojem na sześć luf pistoletowych skierowanych w ich sylwetki.
Johan Keller, poprzednio porucznik Gwardii Szwajcarskiej, obecnie porucznik francuskiej Legii Cudzoziemskiej, nie zamierzał trzymać ich długo w niepewności.
- Nazywam się porucznik Johan Keller, po mojej prawej stronie stoi sierżant Heiko Immel, a pozostali również są żołnierzami … i Szwajcarami …
Porucznik Asassinel drgnął na te słowa i jego tętno przyspieszyło.
… Wiemy, ponad wszelką wątpliwość, że stanowicie egzekutywę najważniejszej organizacji Sorocha w Europie Zachodniej. Wiemy również, że to wy, zorganizowaliście dwa lata temu zbrojną napaść na Watykan, wykorzystując francuskie grupy islamskich terrorystów, którymi kierowałeś ty …
Przemawiający wskazał palcem na porucznika Asassinela.
Porucznik Mauro Asassini vel Kamal vel Maurice Asassinel, stracił całą pewność siebie, ale próbował ratować się do końca.
- To jakieś nieporozumienie ! … Jestem Francuzem i porucznikiem wywiadu cywilnego ! … Nie mam z tym nic wspólnego …
Keller przeciął tłumaczenia Asassinela.
… Jesteś obecnie porucznikiem Asassinelem, ale wcześniej byłeś pułkownikiem włoskiego wywiadu cywilnego i nazywałeś się: Mauro Asassini. Zmiana tożsamości i operacja plastyczna, tego nie zmienią. Ty dowodziłeś akcją w Rzymie i kierowałeś czterema najbliższymi współpracownikami, którzy napadli na Watykan, ponadto chciałeś zamordować …
- Moi ludzie mnie pomszczą, psie niewierny !
Johan Keller tylko uśmiechnął się gorzko na te słowa.
… Twoi ludzie ? Ich już właściwie nie ma. Jasira załatwił pewien polski oficer podczas próby zamachu na polskiego prezydenta, w którym pomagałeś niemieckim służbom. Basama i Galiba już załatwiliśmy …
Kamal-Asassini po raz pierwszy w życiu poczuł się całkowicie bezradny.
… A Dżamala, też wkrótce dopadnie sprawiedliwość …
Wszyscy trzymani na muszkach pistoletów, łącznie z Asassinelem, wzdrygnęli się na słowo sprawiedliwość.
… Jesteście członkami organizacji, która odpowiada za śmierć ponad dwustu żołnierzy Gwardii Szwajcarskiej i żandarmów watykańskich … My jesteśmy tymi, którzy przeżyli tę masakrę …
Porucznik Keller obrócił głowę w prawo, a później w lewo, dostrzegając zdecydowanie w oczach swoich ludzi. Potem skinął głową i jako pierwszy otworzył ogień, a za nim poszli pozostali.
… W imieniu Gwardii Szwajcarskiej i Żandarmerii Watykańskiej, zostaliście skazani na śmierć …
Po kilku sekundach było po wszystkim.
Keller i reszta jego grupy, patrzyła jeszcze przez chwilę na rezultat końcowy przeprowadzonej akcji.
- Ruszamy ! – rozkazał porucznik.
***
Paryż.
Dom przewodniczącego Rady Konstytucyjnej.
Samochód stanął przy bramie wjazdowej na posesję.
- Idę sam. Czekajcie w aucie, ale gdyby ktokolwiek próbował …
- Wiemy, pułkowniku. Nikt nie przeszkodzi panu w rozmowie. Dopilnujemy tego.
Pułkownik Clement Bodmer uśmiechnął się i wysiadł z samochodu.
***
Sylvain Gonalons był bardzo niezadowolony z tego, że ktoś zakłócił jego wypoczynek.
- Czy pan zwariował !? Dobija się pan do mnie po nocy. Co pan tutaj robi !? Kim pan jest !?
Bodmer w spokoju słuchał wzburzonego i niekompletnie ubranego sędziego, przewodniczącego francuskiej Rady Konstytucyjnej.
- Przyszedłem do pana, sędziego-przewodniczącego, z propozycją nie do odrzucenia, ale zanim wyjaśnię o co chodzi, proszę włączyć telewizor.
- Pan się dobrze czuje ? To jakieś żarty ?
Bodmer niewzruszony kontynuował rozmowę.
- Wręcz przeciwnie, sprawa jest bardzo poważna. Proszę włączyć telewizor, wtedy się pan przekona, że to nie jest żaden dowcip.
Zachowanie Bodmera wpłynęło pozytywnie na gospodarza.
Kuchnia, w której rozmawiali, miała na wyposażeniu mały telewizor.
Sędzia Gonalons włączył odbiornik telewizyjny.
- „France Info”. – doprecyzował pułkownik.
Sylvain Gonalons przełączył na ten kanał i zaczął uważnie oglądać.
Po pięciu minutach opadł ciężko na krzesło.
- Dowody leżą na stole i są niepodważalne … zresztą, dobrze pan o tym wie …
- Czego pan ode mnie chce ? – warknął sędzia.
Pułkownik Bodmer popatrzył przenikliwie na sędziego.
- Przyszedłem do pana tylko w jednym celu. W trybie natychmiastowym zwoła pan Radę Konstytucyjną, która orzeknie stan prawny wynikający z przedstawionych dowodów … Legalnym prezydentem Republiki jest Jordan Berdella …
- Człowieku ! … Jesteś za mały, żeby mnie do tego zmusić ! … Nawet nie wiesz, jaka organizacja za mną stoi ! …
Pułkownik Bodmer zdawał się być niewzruszony.
- Doskonale wiem do jakiej organizacji pan należy. Jest pan członkiem, średniego stopnia, loży, która jest najważniejszą organizacją Sorocha na Europę Zachodnią …
Bodmer spojrzał wymownie na sędziego.
… A właściwie była …
Gonalons wzdrygnął się na ostatnie słowa.
… Zanim mnie pan wpuścił do domu, dostałem bardzo ważną wiadomość. Dwadzieścia minut temu, loża przestała istnieć …
Te słowa zmroziły gospodarza.
… Nie musi się pan niczego obawiać z ich strony, bo oni już nie istnieją … Jak pan na pewno zauważył, w tych opublikowanych materiałach, nie ma nic, na temat roli pana i dwóch innych sędziów Rady Konstytucyjnej, w zafałszowaniu wyników wyborów prezydenckich …
Sylvain Gonalons skurczył się i nerwowo skręcił na krześle.
… Jeżeli Rada Konstytucyjna, jeszcze dziś w nocy orzeknie, zgodnie z prawem, że legalnym prezydentem jest Jordan Berdella, to wasze nazwiska nigdy nie wypłyną na światło dzienne …
***
Na kanale ”France Info” przedstawiano teraz autentyczne materiały dotyczące podpalenia Katedry Notre Dame. Tego bezprecedensowego czynu dokonała islamska organizacja terrorystyczna na zlecenie organizacji Sorocha i pod nadzorem oficerów francuskiego wywiadu cywilnego …
***
Jednostka wojskowa. Nanterre.
Generał Robert Pujol wciąż wielką z uwagą nasłuchiwał rozmów żołnierzy wykonujących operację specjalną w XIII dzielnicy.
<< Generale ! Generale ! … Jest pan na nasłuchu ? >>
Operator radiostacji szybko podał radio generałowi.
<< Tu generał Pujol ! Meldujcie ! >>
<< Tu pułkownik Audart ! Moi ludzie natknęli się na grupę legionistów. Mają rannych, na szczęście lekko … >>
Generał udał wielkie zdumienie.
<< Co tam robili, do licha ? >>
<< Byli w knajpie na Rue D`Alesia, kiedy przejeżdżający samochód ich ostrzelał. Szybko zdobyli auta i ruszyli w pogoń przez Rue de Tolbiac, w końcu dopadli tamtych w XIII dzielnicy … To było tuż przed naszym atakiem … >>
<< Zuchy ! Z jakiej są jednostki ? >>
<< 2 Regiment Powietrznodesantowy. >>
<< Odesłać ich na tyły … a ja wyślę pochwały do dowódcy Regimentu. >>
<< Tak jest ! >>
***
Wszystkie francuskie kanały telewizyjne i internetowe informują:
… Francuska Rada Konstytucyjna wydała jednogłośne orzeczenie: legalnym prezydentem Republiki Francuskiej jest Jordan Berdella …
***
Kanał „France Info”.
Na ekranie telewizyjnym pojawiła się niespodziewana postać.
Człowiek, który jeszcze parę godzin temu był więźniem V Republiki, a w tej właśnie chwili wygłosi orędzie do narodu.
Kamera pokazywała go od pasa w górę. Był ubrany w ciemny garnitur i białą koszulę ozdobioną granatowym krawatem.
Jordan Berdella zaczął przemawiać ogromnie spięty, mimo tego, że był człowiekiem elokwentnym.
Z każdym jednak zdaniem, czytanym z promptera, zdenerwowanie ustępowało miejsca stanowczości. Pod koniec przemówienia dodawał nawet zdania od siebie.
… Francuzi, obywatele francuscy, agenci wrogich służb i organizacji … Dzisiejszej nocy wróciło do Francji prawo, wrócił porządek, wróciła nadzieja … Rada Konstytucyjna, wobec niepodważalnych dowodów, spełniła swój obowiązek i ogłosiła prawomocnym orzeczeniem, że to ja wygrałem wybory na urząd prezydenta V Republiki Francuskiej … Dlatego, jako legalny prezydent, zwracam się do wszystkich Francuzów … W ciągu najbliższych godzin dokonam wymiany rządu, potem, rozpocznę razem z rządem proces ratowania Francji, przywracania jej Francuzom, odbudowy klasy średniej, przywracania porządku w państwie … Pierwsze decyzje jakie podejmuję, jako prezydent Francji, są następujące: Francja rezygnuje z polityki Zielonego Ładu, podatku ETS i umowy Mercosur, Francja ogłasza natychmiastową deportację wszystkich nielegalnych imigrantów, osób, które nielegalnie dostały się na terytorium Republiki Francuskiej, Francja znosi wszelkie zasiłki dla osób, które w ostatnich 15 latach przepracowały mniej niż 90 % ustawowego czasu pracy, Francja ogłasza amnestię dla wszystkich przestępców kryminalnych i wydala ich z kraju w trybie natychmiastowym, Francja wydala ze swojego terytorium, w trybie natychmiastowym, wszystkich islamskich przywódców i duchownych … Islam jest wrogiem Francji i Europy, dlatego należy go zwalczać …
Paryż. Godz. 11:37.
Mężczyzna przebudził się z w bólem głowy. Przeciągnął się i szybko zdał sobie sprawę gdzie się znajduje.
To był duży garaż, a on przebudził się na tylnym siedzeniu samochodu. Wysiadł z auta.
Podszedł do drzwi wyjazdowych z garażu i wymacał skobel, który odsunął.
Oślepiło go słońce, gdy wyszedł na zewnątrz. Podreptał do furtki i wyszedł na ulicę.
Po minucie spotkał samotną kobietę.
- Halo ! Proszę wezwać policję ! … Jestem prezydentem Francji, zostałem porwany ! …
Kobieta rozpoznała go i zaczęła się śmiać, a potem poszła dalej.
Nie wiedział o co chodzi, ale pobiegł dalej i po stu metrach wpadł na wysokiego, czarnoskórego mężczyznę.
- Halo ! … Jestem prezydentem ! … Niech pan wezwie policję, zostałem …
Ujrzał piękne, białe uzębienie, jakie posiadał zaczepiony.
- Cha, cha ! … Byłeś prezydentem … byłeś koleś ! … Cha, cha !
***
Europejskie media lewicowo-liberalne ( globalistyczne ) i media narodowo-konserwatywne, informują:
… Kalif Watykanu, Hamid Aktab Al-Mutlak, potępił orędzie prezydenta Francji, wydał na niego fatwę i wezwał wszystkich europejskich muzułmanów do walki z francuskimi krzyżowcami …
Paryż. 14 lipca 2029.
Pola Elizejskie.
Nowy, legalny prezydent Francji, Jordan Berdella, stał na trybunie honorowej w otoczeniu grupki wysokiej rangi oficerów oraz ministra obrony narodowej.
Przed oczami oficjeli i publiczności, maszerowały równym krokiem kompanie reprezentujące różne rodzaje wojsk i służb mundurowych.
W pewnym momencie przed trybuną honorową defilował oddział Legii Cudzoziemskiej. Część legionistów maszerowała w ubrudzonych i poszarpanych mundurach, ale na ich twarzach malowało się skupienie i duma.
Kompanię prowadził porucznik Johan Keller.
Na ten widok, prezydent Berdella uśmiechnął się szeroko i zaczął bić brawo.
Reszta publiczności poszła w ślady prezydenta dodając do tego entuzjastyczne okrzyki.
Generał w stanie spoczynku, obecnie minister obrony narodowej, Robert Pujol, tak jak pozostali oficerowie, stał wyprężony oddając salut, zachowując pełną powagę, chociaż jego serce wyrywało się radośnie z piersi.
Ledwo dostrzegalny uśmiech pojawił się na obliczu pułkownika Clementa Bodmera, który stał pięćdziesiąt metrów od trybuny.
Artykuł chroniony jest Ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
tag: Historia i Teraźniejszość


Komentarze
Pokaż komentarze