Tango Memento Vitae

Przed chwilą znalazłem w Internecie zdjęcie (patrz galeria fotografii) z albumu Henryka Tomasza Kaisera „Ludzie z ulic Krakowa ”, na którym Artysta uchwycił migawką na krakowskim Placu Mariackim mężczyznę o jakich Reinhard Mey tak pisał:

Błogosławieni, ci Nadłamani,

Poplątani, w siebie wpełznięci,

Ci Odrzuceni, Przygnębieni, Przygarbieni.

Do ściany przyciśnięci…

Sfotografowany mężczyzna zdaje się być człowiekiem przegranym, zgorzkniałym i nieufającym innym ludziom.

Lecz gdy się przyjrzałem uważniej temu zdjęciu, - przypomniałem sobie mało znany wideoklip Stanisława Sojki zatytułowany „Tango Memento Vitae ”.

https://www.youtube.com/watch?v=Isx8R03ikiw

Posłuchajcie słów tej piosenki Sojki, oglądając jednocześnie uważnie podłożony w wideoklipie obraz:

Kiedy przyjdzie iść,

co ja powiem komu?

To boli i jak długo trwa?

Te pytania sączą się cicho powoli,

całe życie do ostatniego dnia.

Lecz zazwyczaj nie myślę o tym,

zazwyczaj bawi mnie to, co mam.

Każda chwila taka droga,

każda nuta taka nowa,

niemodne to słowa, niemodne,

ale ja całą modę mam gdzieś.

Modlić się, pracować,

starszych szanować

i cieszyć się, cieszyć się.

Memento Vitae*,

Tango Memento Vitae,

Memento Vitae,

Tango Memento Vitae…

I tak sobie myślę, iż wielka szkoda, że ten mężczyzna sfotografowany przez Kaisera nie słyszał tej piosenki Sojki, bo może by się uśmiechnął, uradował i uwierzył w siebie – podobnie jak mężczyzna występujący w filmie ilustrującym na wideoklipie tę piosenkę.