Wyciekł stenogram rozmów w Pałacu Prezydenckim nt. SAFE

Premier:

– Panowie, sprawa jest prosta. Unia daje pieniądze na armię. Program SAFE. Prawie dwieście miliardów. Bierzemy i robimy wojsko takie, że aż hej.

Prezydent spokojnie:

– Ale chwileczkę… my też mamy pieniądze.

Premier:

– Jakie pieniądze?

Do rozmowy włącza się prezes NBP.

– Nasze. Narodowe. Z banku.

– A są? – pyta premier.

– No… w tej chwili to ich nie ma.

– Nie ma?

– Nie ma.

– To skąd będą?

– Z banku.

– Ale pan przed chwilą powiedział, że w banku ich nie ma.

– Bo jeszcze nie zarobiliśmy.

– To jak je dacie rządowi?

– No normalnie. Najpierw damy, a potem zarobimy.

Premier:

– Panowie… ale Unia daje pieniądze już teraz.

Na to prezydent z lekkim uśmiechem:

– Ale nasze będą polskie. Patriotyczne.

– Ale ich nie ma.

– Na razie.

– A kiedy będą?

Prezes banku prostuje się w fotelu.

– W środę powiem.

– W środę?

– Tak. Na konferencji.

Premier zaczyna coś notować.

– Czyli rozumiem tak: pieniądze, których nie ma, pożyczycie rządowi, który je wyda, a potem bank je zarobi?

– Dokładnie.

– A jak nie zarobi?

– To wtedy… się zobaczy.

Zapada cisza.

Premier znowu próbuje:

– Panowie, ale tu są pieniądze z Europy. Policzone. Leżą. Czekają.

Na to prezydent z powagą:

– Ale tam jest warunkowość.

– Jaka warunkowość?

– Że trzeba wziąć.

Prezes banku kiwa głową:

– A nasze są bezwarunkowe.

– Jak to?

– Bo ich nie ma.

Premier odkłada długopis.

– Czyli ja mam dostać pieniądze, które pan dopiero zarobi?

– Tak.

– A kiedy pan je zarobi?

– Jak już je damy.

– Ale pan ich nie ma.

– No właśnie dlatego musimy je zarobić.

Premier wzdycha.

– Panowie… to ja może jednak wezmę te z Europy.

Na to prezydent szybko:

– Ale chwileczkę!

– Co znowu?

– Bo jak pan weźmie te z Europy…

– No?

– …to nasze nie będą potrzebne.

Premier wstaje od stołu.

– Ale panie prezesie… przecież ich nie ma.

Prezes banku uśmiecha się z godnością.

– Ale jak pan nie weźmie z Europy… to będą…