„Niech się pocałuje w d*pę!” Europa odpowiada Ameryce

Media informują: Donald Trump: Poważnie rozważam wycofanie USA z NATO. Amerykański prezydent skrytykował państwa Sojuszu Północnoatlantyckiego za to, że nie wsparły amerykańskiej operacji w Iranie. - Nigdy nie dałem się przekonać NATO. Zawsze wiedziałem, że to papierowy tygrys i Putin też o tym wie - powiedział prezydent USA.

Mój komentarz:

Pamiętacie Państwo kultową scenę z filmu „Pora umierać” z Danutą Szaflarską w roli głównej? – vide:  https://www.youtube.com/watch?v=gHVEQb83cXU   ( kto nie pamięta niech koniecznie obejrzy tę krótką scenką ).

A teraz do rzeczy.

Wyobraźmy sobie scenę jak z filmu. Do gabinetu wchodzi stara Europa — zmęczona, trochę poobijana historią, ale wciąż z godnością. Za biurkiem siedzi lekarz zza oceanu, w białym kitlu z naszywką „światowy lider”, i mówi tonem nieznoszącym sprzeciwu:

– Niech się rozbierze i położy.

Europa unosi brew.

– Słucham?

– Niech się rozbierze i położy! – powtarza lekarz, tym razem bardziej stanowczo, jakby chodziło nie o badanie, lecz o rozkaz podporządkowania.

Europa milczy przez chwilę. Patrzy spokojnie, z tym charakterystycznym, lekko ironicznym dystansem kogoś, kto widział już niejedno imperium i niejedną „ostateczną rację”. W końcu odwraca się do drzwi i rzuca cicho, niemal uprzejmie:

– Niech się pocałuje w d*pę…

I wychodzi trzaskając drzwiami.

Bo ile razy można słuchać, że jesteś „papierowym tygrysem”, kiedy to właśnie twoje istnienie przez dekady gwarantowało względny spokój? Ile razy można być traktowanym jak klient, który nie zapłacił rachunku, zamiast jak partner, który współtworzył cały system światowego bezpieczeństwa?

Narracja amerykańskiego prezydenta o „rozważaniu wyjścia USA z NATO” brzmi w tym kontekście jak groźba obrażonego smarkacza, który zabiera zabawki z piaskownicy, bo inni nie chcieli bawić się według jego zasad. Tyle że tutaj piaskownicą jest świat, a zabawkami – bezpieczeństwo milionów ludzi.

I może właśnie dlatego ta stara, europejska odpowiedź brzmi dziś tak aktualnie. Bez krzyku, bez histerii, bez konferencji prasowych.

Po prostu: dość.

Bo partnerstwo to nie rozkaz. A sojusz to nie orwellowski folwark…

Krzysztof Pasierbiewicz (em. neuczyciel akademicki, niezależny bloger)