Podczas najcięższych okresów głodu w historii Chin przed nastaniem KPCh, miały miejsce przypadki, w których rodziny wymieniały się nawzajem swoimi dziećmi, by je zjeść, ale nikt nie odważyłby się jeść własnych dzieci. Pod rządami KPCh jednakże, ludzie doprowadzeni byli do stanu, w którym jedli zmarłe ciała, dopuszczali sie kanibalizmu na tych, którzy uciekli z innych regionów, a nawet zabijali i zjadali własne dzieci.
Pisarz Sha Qing opisał następującą scenę w swojej książce Yi Xi Da Di Wan (Nieznana ziemia Bayou): W rodzinie chłopskiej podczas Wielkiego Głodu ojciec ostał się jedynie z synem i córką. Pewnego dnia córka została wypędzona przez ojca z domu na dwór. Kiedy wróciła, nie mogła znaleźć swojego młodszego brata, ale zobaczyła jasny tłuszcz pływający w kociołku i kupkę kości obok paleniska. Kilka dni później ojciec dodał wody do garnka i zawołał córkę, by podeszła bliżej.
Dziewczynka była przerażona i stojąc za drzwiami błagała ojca: „Tatusiu, proszę nie zjadaj mnie. Mogę zbierać opał i gotować dla ciebie. Jeśli mnie zjesz, nikt inny nie będzie tego dla ciebie robił”.
Ostateczny rozmiar i liczba podobnych tragedii jest nieznana. Jednak KPCh fałszywie przedstawiła je, jako zaszczytny honor, twierdząc, że KPCh odważnie prowadziła ludzi do walki z „klęskami żywiołowymi” i kontynuowała wychwalanie się, że jest „wielka, wspaniała i poprawna.”
____
Za: Komentarze Epoch Times na temat Partii Komunistycznej, część 7. O historii mordowania przez Komunistyczną Partię Chin.
* * * *
Dedykuję tę notkę wszystkim stalinowski-lewackim propagandzistom, albo idiotom piszącym o istnieniu slumsów w krajach niekomunistycznych. Idiotom, bo nie chcą poznać prawdziwej historii komunizmu na świecie. A przecież znacznie lepiej opisane są tradegie ludności także masowo wymierającej z głodu na sowieckiej Ukrainie.





Komentarze
Pokaż komentarze (7)