Tych wszystkich, którzy choć na chwilę mogą się oderwać od ekscytującch wydarzeń w polityce oraz ich komentowania — zapraszam do chwili zadumy i refleksji. Zapraszam do zapoznania się z wierszami Nancy Wood, znanej amerykańskiej poetki, pisarki oraz fotografki. Mieszka ona w Santa Fe, Nowy Meksyk, na pograniczu obszarów nie zmienionych ręką człowieka — które są dla niej inspiracją.
Jej wiersze i medytacje zostały wydane w albumie z pięknymi reprodukcjami obrazów Franka Howella opartych na motywach indiańskich. On także mieszka i maluje w Santa Fe.
Nancy Wood, Invitation to Life
Zaproszenie do życia
(fragment)
Zostałeś zaproszony do życia
Lecz wysyłałeś wymówki.
Przepraszam nie mogę przyjść, za późno albo
zbyt wcześnie, zbyt zajęty, za bardzo wystraszony,
Za bardzo wplątany w bizness utrzymania.
(...)
Nancy Wood, Things That Remember Themselves
Rzeczy, które pamiętają siebie
Rzeczy, które pamiętają siebie
nie są zapomniane, lecz wznoszą się na skrzydłach
doświadczenia i malują naszą wyobraźnię
wizjami naszych przodków
Rzeczy, które pamiętają siebie są zdjęciami
bez formy i słowami bez języka.
One dają znaczenie temu, o czym myślimy
żeśmy zapomnieli w naszej młodości.
Rzeczy, które pamiętają siebie oświetlają
te niepewne ścieżki, które wybieraliśmy,
przynoszą piękno do domu
naszych dojrzewających późnych lat.
_____________
Dancing Moons, A Doubleday Book for Young Readers, 1995.



Komentarze
Pokaż komentarze (4)