"Jak trzeba było wieszać ludzi, strzelać do nich i topić ich w u

Biura Edukacji Publicznej Oddziału IPN w Białymstoku zorganizowało kolejną wystawę pokazującą prawdę o bandytach i oprawcach z komunistycznej bezpieki. Byli oni całkowicie oddani swojej komunistycznej władzy, a działali przeciw Polakom pod kontrolą nadzorców z NKWD, później przemianowanego na KGB. O wystawie napisał w Naszym Dzienniku Adam Białous, w materiale pt. „Niech wyjdą z cienia”.

W świetle toczącej się obecnie dyskusji na temat roli IPN oraz roli agentury policji politycznej w PRL, artykuł ten wart jest omówienia.

"— To właśnie osoby pokazywane na wystawie, bezwzględnie oddane komunistycznej władzy, pod czujnym okiem doradców z NKWD i KGB ścigały, torturowały, zabijały bohaterów Polski."

"— Tak zwany resort jest jedną z najbardziej tajemniczych i przerażających instytucji Polski Ludowej - mówi prof. Cezary Kuklo.”

Jeden z bandytów z UB
Jeden z takich ubeckich zbrodniarzy, skrywał się przez wiele lat jako rzeźbiarz ludowy w Augustowie. Był to "szczególnie okrutny oprawca z UB — Jan Szostak. W latach 1940-1941 był współpracownikiem NKWD. Natomiast w latach 1942-1944 rozpracowywał Armię Krajową, wdzierając się podstępnie pod pseudonimem ‘Kruk’ w jej szeregi. Później wykorzystał te wiadomości, pomagając Sowietom w przeprowadzeniu ‘obławy augustowskiej’, w wyniku której w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach zginęło około 500 polskich patriotów. O tym, jaką mentalność posiadał Jan Szostak i czym ‘zasłużył się’ dla budowy Polski Ludowej, świadczy zapis jego wypowiedzi na posiedzeniu Miejskiej Rady Narodowej w Augustowie w roku 1952.

— ‘Jak trzeba było wieszać ludzi, strzelać do nich i topić ich w ustępach, to nikogo nie było. A teraz moich zasług nikt nie bierze pod uwagę’. Mieszkańcy Augustowa pamiętają te ‘zasługi’ Jana Szostaka, szefa tamtejszego UB, który zakatował wielu patriotów.”

Szefowie UB i SB

"Na wystawie przedstawione są postaci szefów UB i SB, jak również naczelników poszczególnych pionów - odpowiedzialnych za walkę z Kościołem czy inwigilację społeczeństwa. Ekspozycję otwiera biogram pierwszego szefa UB w Białymstoku ‘pułkownika’ Faustyna Grzybowskiego, żołnierza Armii Czerwonej. Po kursach NKWD w Kujbyszewie został on przeszkolony i przerzucony do Polski wraz z dużą grupą ludzi, którzy instalowali władzę komunistyczną na terenie Białostocczyzny. Karierę zaczynał jako kierownik UB w Białymstoku, a zakończył w roku 1956 na stanowisku dyrektora departamentu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie.”

Bandyci ministrami i szefami wywiadu PRL
"Twarz kolejnego ‘wybitnego’ funkcjonariusza UB, którą pokazano na wystawie, należy do Mirosława Milewskiego. Urodził się w 1928 roku w Lipsku nad Biebrzą, dla Urzędu Bezpieczeństwa zaczął pracować już w wieku 16 lat. Najpierw był w PUBP w Augustowie, gdzie pomagał organizować 'obławę augustowską', a następnie w centrali w Białymstoku. Za 'zasługi' komunistyczne władze w połowie lat 60. zrobiły go szefem polskiego wywiadu. W 1971 roku został wiceministrem spraw wewnętrznych, a 10 lat później ministrem tego resortu. Od roku 1984 był członkiem Biura Politycznego i sekretarzem KC PZPR. Jego 'kariera' skończyła się, kiedy okazało się, iż brał udział w bandyckiej aferze ‘Żelazo’".

SB przeciw „Solidarności”
„Na wystawie są również biogramy funkcjonariuszy SB. Wśród nich pułkownika Sylwestra Rogalewskiego, zastępcy komendanta MO do spraw SB w latach 1972-1975. Później był on komendantem MO. Można też dowiedzieć się wiele na temat pułkownika Anatola Antończyka, który był naczelnikiem wydziału zajmującego się rozpracowywaniem ‘Solidarności’ podczas stanu wojennego. Wśród oprawców działaczy opozycyjnych pokazane są sylwetki pułkownika Pawła Borowika, Pawła Opalińskiego — kierownika sekcji Wydziału Śledczego, Józefa Paszki, kierownika sekcji Wydziału V.”

Zaprezentowano tylko 40 sylwetek
Na wystawie zaprezentowano tylko 40 sylwetek, co stanowi bardzo niewielką część bandyckich kadr UB, czy SB. Jak twierdzi organizator wystawy Łukasz Lubicz-Łapiński — wielu esbowców do dziś pełni odpowiedzialne funkcje...

[Wszystkie cytaty pochodzą z wymienionego artykułu. Kolejność cytatów została zmieniona. Śródtytuły moje.]