223 obserwujących
2223 notki
3961k odsłon
  1503   3

Bunkry Towarzysza Envera ( 2 )

image

Teza z poprzedniej notki, iż albańskie bunkry są " dziecięciem " marksizmu - leninizmu, broni się sama, zatem możemy kontynuować temat albańskich bunkrów, jak też i możemy rozpocząć penetrację samych bunkrów. Oczywiście czynnikiem sprawczym byli wysocy funkcjonariusze reżimu : Enver Hodża, Mehmet Shehu ( zostanie na nim dokonane samobójstwo w roku 1981 ) czy minister obrony Bequir Balluku ( rozstrzelany w listopadzie 1975 roku ) Bunkry w zamierzeniu wyżej wspomnianych funkcjonariuszy komunistycznego reżimu nie miały służyć podniesieniu poziomu bezpieczeństwa Albanii, w przypadku konfliktu zbrojnego, bo takiego zagrożenia nigdy nie było. Budowa bunkrów, zaangażownie setek tysięcy obywateli w tak absurdalne przedsięwzięcie miało odwrócić uwagę od coraz gorszej sytuacji ekonomicznej Albanii, od fatalnych skutków gospodarczej autarkii. Miały wywoływać wśród zwykłych obywateli stałe poczucie zagrożenia agresją z zewnątrz. Faktycznie bowiem Albania pod rządami komunistów cofnęła się do poziomu państw afrykańskich. Z motyką, podstawowym narzędziem pracy w albańskich kołchozach i z krowami jako podstawową siłą pociągową. Poziom życia w Albanii był tragicznie niski, nawet w odniesieniu do najbiedniejszych krajów komunistycznych. I od tych wszystkich problemów należało odwrócić uwagę społeczeństwa angażując je w to absurdalne przedsięwzięcie, które zrujnowało i tak wątłą albańską ekonomię, po zerwaniu stosunków z Moskwą, po wyjściu z Układu Warszawskiego i RWPG, a w końcu po zerwaniu więzów gospdarczych i politycznych z Chinami. Dezyzję o " bunkryzacji " Albanii podjęto w 1971 roku, na 12 Plenum Albańskiej Partii Pracy.

image

Program budowy bunkrów ruszył z pośligiem w roku 1975 i trwał do roku 1983. Zaplanowano wówczas budowę 221.143 bunkrów, niestety trudności gospodarcze sprawiły, że wybudowano " ledwie " 173.371. Choć to i tak sporo, bo dziś ze współczynnikiem 5.5 bunkra na km2 jest Albania niekwestionowanym światowym liderem w dziedzinie " ubunkrowienia " kraju. Roczny wynik to budowa 21 tysięcy bunkrów.

image

Brak jakiejkolwiek organizacji pracy, niski poziom fachowości i dbałości o bezpieczeństwo pracy skutkował średnio 100 ofiarami śmiertelnymi w każdym roku realizowania tego opętańczego programu. Program napotykał mnóstwo problemów : brak kadr, brak materiałów, brak dróg i środków transportu niezbędnych do realizacji jakiegokolwiek przedsięwzięcia budowlanego na taką skalę. Dodatkowym problemem były sprawy związane z ryzykiem skażenia ideologicznego. Kwestia importu materiałów i technologii. Skądś trzeba było brać stal, cement czy maszyny nieodzowne przy tego typu pracach budowlanych. I tu trzeba przyznać,że albańskie kierownictwo partyjne stanęło na wysokości zadania, jak przy żadnej wcześniejszej inwestycji. Uniknięto skażenia ideologicznego kupując węzły betoniarskie, stal i kompletne technologie betoniarskie w krajach neutralnych : Austrii, Szwecji, NRF ( był kiedyś taki kraj neutralny ) Wcześniej wysyłając do tych krajów kadry do zdobycia wiedzy w zakresie technik betoniarskich. Bowiem na taki system budowy bunkrów jak w Albanii nie wpadliby nawet specjaliści z Organisation Todt. Choć nie do końca bo tą nowatorską metodę próbował wdrożyć wcześniej gauleiter Prus Wschodnich, Erich Koch, które wespół z komendantem straży ogniowej w Królewcu założył joint venture i produkował jednoosobowe bunkry prefabrykowane zwane przez złośliwców 

" Koch - Töpfe " ( garnki Kocha ) 

Albania niezależnie od Ericha Kocha również opracowała technologię i uruchomiła fabryki bunkrów prefabrykowanych. Technologie sprawdzone w Polsce Gierka pod nazwą fabryk domów. Do produkcji wdrożono, opracowane przez pułkownika Josefa Zengali dwa typy bunkrów : Qender Zjarri, czyli stanowisko strzeleckie i Pike Zjarri - bunkry dowodzenia. Mniejszy bunkier składał się z cylindra wkopanego w ziemię i nakrytego kopułą o średnicy 3 m.

image

Bunkier dowodzenia składał się z kopuły o średnicy 8 m, składanej z prefabrykowanych, łączonych na zamki, elementów. Za swoje poświęcenie komunizmowi i bunkryzacji Albanii, zapłaci pułkownik Zengali wieloletnim więzieniem i smiercią żony oraz córki. Oprócz dwóch wymienionych typów bunkrów budowano również schrony dla kadr partyjnych, najwyższego kierownictwa i funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa " Sigurimi " I od tych bunkrów najlepiej rozpocząć poznawanie czasów komunizmu i bunkryzacji Albanii. Bunkier nr 1 i 2. Pierwszy przygotowany w 1978 roku dla Envera Hodży i człowieka nr 2 w Albanii, Mehmeta Shehu.

image

Bunkier wydrążono u podnóża masywu Dajti, górującego nad Tiraną. To najpotężniejsza struktura bunkrowa Albanii, 2685 m2, pięć poziomów i ponad 106 pokoi przeznaczonych dla komunistycznych dygnitarzy. W bunkrze znajduje sie nawet aula, w której w wypadku ataku jądrowego mógł obradować albański parlament.

Lubię to! Skomentuj69 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości